# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0176 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0176?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C # Folio 86v, page id 00068652:0176 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 85r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=176 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000176.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. seu nunquam it qui homod est d is qui Appius est qui homo est home Appius aut homo esse desit. etsi forte aliquanda nomen putet, polito scilicet hom per hominem seu de comne cominum intellim amna piimal rationale, et per fingamus Metempsus hosui moderatam accidens _ut doctus e si fingamus seu Appietas erit formacidentitias cermin peruvarisen pere xcerminns sut hit idem qui fueril 4) piusnuncsit vaterius nam ex Appro poterit fieri Vaterius. manente eodem frt Appius erit se Et si admitamus metaempsychosin latam, sed de specre in ger speciem etam homo erit E per accidens, nam is qui erat, homo, fiet ports gallus. porcus. sed si neutium fieri potest Imo si sartem se possibiles has metempsus choses concedamus, e Apprus Xhomo diunt Entia Nec accidensi, sed si hoc fieri nequitus dicendumes Appium et hominem esse Ens per se Cateum kieuo in Interim etsi concederemus Appium, et hominem esse Eeeper Terminum Acco peu Aecidens, famem Ego Tud non crimus Entia per accidens, neque quia non possumus destrui oriri nisi anni creando, nec destrni nisi annihilando. Et sa quod me constituit abstractum et ab alio distinguit forma est substantialis neque a subjecto suo avello potest. Unde dubitari potest, an hic revera duo sint Entia sub incompleta subjectum, et forma substantialis ei inhaerens cum principium id comprobandi non appareat possumus tamen duo concipere ptrimipium passionis tunquam subjectum, et princisium actionis tanquam formam. quod si fieri posset ut idem transoret ex homine in animal sea aut si plane secundum democirticos nihil aeter nateriam manere, quomodo non o posserans ne praevicanturum substantiae non foret nisi concretorum maedicamentum concretorum quidem completorum sed Est Est tam sed concreta forent aliu aliis durabiliora. g. Nia Glacies, Aqua e Glacies erunt differcntne differunt minus quam prm ut probus e improbus, strobus est improbus si transcuntandi facilitarem spectes magis similitudinem quae prima spccies occurl, vix enim glacies prima sperce differt acrystallo e cujus maxima ab aqua differentias palosophice rem tractandi solae species in praedicamento substantiae collocabuntur tanquam Entia durabilia illud notandum si es probo fiat improbus, superesse aliquid quod dicaturesse tale per c una dicatur nempe homo. sed si glacaqua mutetur in glaciem nihil al sensibus designare possumus quod maneat nisi ingerere ipsum resistens seu corpus. etseporne