# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0177
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0177?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C
# Folio 87r, page id 00068652:0177
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 88v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=177
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000177.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine
# Lines: 74 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Constat non tantum omnes Veritates in rerum natura et
mente autoris Dei omnium conscii esse determinatas, sed
a nobis
etiam determinatum este, quid ex notitiis quas jam habemus
colligi possit sive absoluta certitudine, sive maxima quae ex datis
haberi possit, probabilitate
Est vero in nostra potestate, ut in colligendo non erremus
si scilicet quoad argumentandi formam rigide observemus regulas
Logicas quoad materiam vero nullas assumamus propositiones,
quarum vel veritas, vel majon ex datis probabilitas, non sit
jam antea rigorose demonstrata. Quam methodum secuti sunt
Mathematici, admirando cum successu.
Est etiam in potestate nostra ut controversias finiamus,
formando
exami
occurate
udo
redigamus, non syllogismos tantum sed et prosyllogismos, et
prosyllogismorum, protyllogismos, donec vel absolvatur probatio,
vel constet quid adhuc investigandum probandumre argumentanti
supersit, ne scilicet inani circulo priora repetatet diogenis
dolium volvat.
Si disputandi Methodum accurate semper observavissemus
et  conclusa redegistemus in
Magnum bgitur brevi tempore potuissemus colligere
Thesaurum veritatum, si disputationibus scripto institutis
ab accurate observa vissemus disputandi Methodum, et conclusa
disputationis redegissemus in literas  tanquam Acta
publica eruditorum, quemadmodum Democritus quae semel
accurate investigando compererat annulo obsignabat. aut quemadmodum Matrematici semel
ita enim samper aliquid didicissemus,  ve veritatem vel
probatam, vel reductam saltam ad propositiones quasdam simpliciores
quae adhuc probandae restarent, nec unquam postea resumsissemus
priorem controversiam, sed quaestiones novas ex ea enatas cumque
in ple plulinus cognovissemus, quid quicquid ex de illis ex
plarimdis quaestioni
non eatur in infinitum
datis mente huma
in vanum,
et semper profecissemus aliquid mx nec unquam laboravisemus ideo mox
e
ubi quidem
 time
experemeetis in stitabis Habenda
sea opus fuisset  aute omnia Arte Logica, seu
Maethodo dispustandi longe accuratius quam nunc habetur
constituta.  Notavi enim tero non tantum plerosque
paralogismos aririsa peccatis in formam Logicam, quae in
longa ratiocinationum catena facilius odmittuntur, quam
quis nisi admodum cercumspectus credati aut
Haec Methodus plurimum contulisset ad Felicitatem
Generis humani. Nam ita datis notitiis, tanquam beneficiis
divinis, usi fuissemus quantum possibile est, et ex iis duxissemus
quicquid inde duci potest. tea plurimaque matorum
remedia aut vitae subsidia in aaerarium
scientiae humanae publicum relata haberemus, quae nunc irritis conatibus
vanisque divagationibus quaerimus, ignari nos ea jum habere in potestate.
sate quae con sicubi autem constitisset, quaesita
ex datis haberi non posse convertissemus animum ad novadata
acquirenda institutis experi methodice experimentis.
in his autem ubi non licet experimenta facere, saltem emim
obtinuissemus tranquillitatem Mentis et pacem animorum,
nec nos dintius fatigaremus vanis disquisitionibus, quemadmodum enim
_ nullus praestans Mathematicus quaerit Motum prechanicum perpetuum pure
edrum ais ita nemo pradeas auplus, se vurs ditqs si aimubus
demonstratis aut praestitus
apponunt signum
LE. D. vel Q. E. F
licet saltem acquisivissem
tranquillitatem Mentis
et pacem animorum
nonfusta
 cujus demonstratu
est impossibilita