# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0207
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0207?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C
# Folio 102r, page id 00068652:0207
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=207
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000207.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Consideratu dignum est, utrum Accidentia
habeent
realitatem aliquam plus quam modalem ajiciant sub
stantiae, et in qua illa consictat. Et quidem si Acci-
dentia ponimus realia, aut ps realitas earum pars
est realitatis substantiae, aut addit substantiae reali
tatem novam. Si pars est realitatis substantiae,
sequitur substantiam ipsam in mutationibus acci-
dent alibus aliam efierie adeaque dnussmutativu
interire, seu remaliam fieri, ne et me heri nondum
fuisse, sed alium mihi licet valde similem, uti navis
quae reparatur aut respublica, aut fluvius, nomine
idem sunt, revera non sunt. Nam parte sublata res
revera eadem, non manet, et si a potiore parte superstite
red
adhuc eadem denominetur, alioqui fiere posset, ut sublatis
paulatim navi partibus omnibus, quae nunc insunt d
a
aliquando, eadem dicatur, ut navis Thesci. t si pars manere
semper intelligatur ea quidem eadem erit, totum cum ipsa
positum non erit. Itaque si qui partem realitatis permanentem,
partem mutabilem volunt, incidunt revera in eorum
opinionem qui substantiali realitati addi aliquid ab acci-
dentibus volunt. E si qui autem substantiam fatentur
interire et nasci mutationibus (quae fuit sententia
ducis Buckinahamii ne libellapu in Epiatita pro
recteulonia vericate in schediasmate ingenioso pro reli-
gionis veritate scripto:) revera tollunt omnem substantiam
mutabilem. Cum enim perpetuae sint rerum mmutationem
tn
ia
utabilem
permaneat, sequitur nullam unquam substantiam existere
et vel minimum durare, sed quod enim quovis momento
nascitur et perit, nec exissere, proprie dicendum est
nec agere, aut efficere aliquid cum nihil nisi aliquo tempore
durante efficiatur. Sequetur ergo omnes sublatas esse
de natura substantias mutabiles, qua ratione incideremus
in dogmata spinosae et veter Averroistarum, et quorundam
veterum, qui solum Deum tanquam substantiam
sive Naturam considerantes, creaturas non aliter
quam ut Dei modos considerant Verum nec te
habent
effigiunt, quin hoc modo mutationes quas ademere
substantiis creatis (quippe sublatis), in Deum transferre
cogantur, atque ita nec Deus ipse durabit, sed
aut pati potest