# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0212
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0212?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C
# Folio 104v, page id 00068652:0212
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 103r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=212
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000212.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
# Lines: 72 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Exculcendum etiam est quomodo Ens per aggregationem, velut exer
ritus, sit unum, et quomodo ejus unitas atque realitas ab unitate atque
realuate hominis alicuius differat, 
serim
sectien exertitus enullo idque potissimum spectandum videtur in 
attributis atque operationibus. Mi estag Attributa
alia dicuntur aequi de toto ac de partibus, ut quod exercitus in campis
marathoniis locum cepit, quod verum est tam de singulis militibus, alia
de solo toto dici possunt, ut quod Exercitus est triginta millium, quod
est lunari acie dispositus; haec tamen omnia eninitiari atque exprim
possunt  etiamsi multitudo non ut unum spectetur, ita possum dicere
ad esse triginta mille milites  unum militem ita esse situm ad alterum, 
partese lalee cobnitu quemadmodum xforma aciei quam diximus postulat
ut scilicet quidam ab aliquo puncto fixo tantum alii tantum distent
Sed quod in homine partes illas unum facit attributa habet, quae sine isto vincu
lo enuntiani non possunt. facultatem scilicet sentiendi, appetendique. Sed quod
potissimum est, Exercitus accurate spectatus ne uno quidem momento idem
est, sed idem nullum enim reale in ipso est, quod non resultet expartium
unde aggregatur realitate. Qual tea cumque omnis ejus natura in numero
ludio
FormdeHumana antura suam propriam habet realitatem, adeo ut ne
lema
desinere quidem sublatis mutatis utcunque partibus corporis non possit.
ue pts
Res eadem manere potest, licet mutetur si ex ipsa ejus natira sequitum
idem debere successive diversos status habere. nimirum idem dicor esse
qui ante, quia substantia mea omnes malationes status meos praeteritos prosen
tes futurosque involvit, et nec obstat quod ita de me contindictoria dicantur
haec ipsa enim natura est temporis, ut secundum diversum tempus possint con.
tradtictoria esse vera de eodem.
Mutatio est aggregatum duorum statuum, apposibotum contradictoriorum
Hi status autem sibi necessario immediati intelli st, quia nondatur tertium inte
Passio est mutatio minuens perfectionem, Actio est mutatio eam
contra dictoria.
augens vel conservans
perfectio autem est realitas pura, seu quod in essentiis est positivum
atque absolatum. Contra imperfectio consistit in limitatione
Dubitari potest an Deo attrilimi queat muratio; sed hoc intellius
de Et quidem mutatio quae imperfectionem involvit, pueicat
si
potest, variatio tamens ei non potest negari, seu
ita utique enim Deus hodie  producit, aule mille annos utique non
moduxit sed producturus erat.
vemadmodum primipium individuationis est differentia
specifica ita principium Existentiae est Essentia rerum.
Nimirum: Omnis ex essentia seu realitas exigit existentiam
quemadmodum omnis conatus exigit motum  vel effectum,
scilicet nisi quid obstet. Unc Et omne possibil non tantum invol,
vit Possibilitatem, sed et conatum ct actu existendi, non quasi
ta quae non sunt conatum habeant, sed quia ita postulantdeae
essentiarum in DEo actu existentes; postquam Deus ab de-
elevit eligere quod est perfectissimum. sudtergo Hinc  quemad.
modum in libra unum quodque pondus conatur et pertendit in sua lance
pro modulo suae gravitatis, vint autem et descensum exigit, nisi impe.
diatur vincit autem quod est perfecti gravius; ita unaquaeque res ad exi
existentiam aspirat pro modulosu suae perfectionis vircitaatem quod
est perfectius obtinet autem quae perfectior est Proinde omne
possibile existit, nisi impediat existentiam perfectioris. Ex his patet Essen
tias rerum pendere a natura divina, existentias la voluntate
divina. neque enim propria vi sed decreto Dei existentiam ootinere
Causa mali est ab imperfectione rerum originali seu a creaturarum
possunt
imitatione, quae talisest ut  posset major perfectio obtineretur
intercedentibu culais et nvenis, quam similit culpa esset admissum. prorsi
quemadmodum quode obfineri non possunit, nisi un lineae ac motus
incommensmribiles ad hibeantur. Interea sciendum est paccata non
as pecrontibus ina esse, auo in neris botum cedere
tant etam mordinata
hominum maltitudo
ut cujus res capaces
salit non posset
obtineri hisi