# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0244
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0244?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C
# Folio 120v, page id 00068652:0244
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 119r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=244
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000244.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 87 lines, status machine
# Lines: 87 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

incipere alioqu parus de hate esset dicem
contuse
regnos et interlectus cogna
pionem inter L et R. unde dum scrbumus vocabula in qibis abundant saeque pera
si confuse amnosermus vicinisitem inter inteumt rubrum Conceptus sua natura confusi
inutilis fictitius impossibilis, potest apparere curdam distinctus et legitimus. dispociendum
retum omnis confusio conceptuum et opiniositas, Enantiationum ex istut ex imper
fectione sermonis an vero etiam abstrahendo a linquae vitio posset coceptus in conceptibus
es Enuntrationibus aberrare. Cum in conceptibus nihil sit nisi i litere
hoc est irre solubiles conceptus, sive exsensuali, sive ex mentali, observaoe 2 praecit
ut si a stebstantia uut accidente abstraham Ens a pedati congitudine corgitudinem
ompositio concretiva aut respactiva, 4 Ordo compos it orum 5 ordio torsandat
liguis praecitionum, quod nemen ampliori Meditatione ruguirendim 6 Reflexio
deo confusio conceptuum nonvidetu, nisi ab oidine vel reflexione provenire
posse, quique in caeteris nihil peccare posse videtur intellectus cum baatis codentiaumt
sectem modo. At naturale est intellectui literas concipere et omnium homiuum intelecho
e oes homines respectivos conceptus compositione adsolulivam
ordo componendi et forsam praesciadendi quoque est erber (taum grliber
easdem liyteras reflectitur
de vitio ordinis componendi 1. si concextum quendam communem panemaliquot
rebus quae praximum et ado quale coem habere oon debebant ut si jutum vocem
poponunt.
quicqusuid oblongi derniculi specne suvamulis compactu exarboribus dependet; i
onceptut commums comuusus est (cujus conceptris objectibus est genus homonus mum
vagivis, enim juli avelleae juglandis alui betulou populi fagi quercu revera
abeau simile alique quod ita conceptuliteraliter resolubili repraesentari possitus
tam solis illis quibus julus ascubitur coveniats seclusis pino, abrece fuaxino, ulim.
arpino) atii ita conceptus juti proxime et adae quate illis allarum nrborum
NErr+Ma6) concieniat, tamen cum ordo in conceptuum coroe observandus sat
debet in singulis arboribus non figura qualiscunque sed
officium qualemmm et fanis et situs respectu reliquarum partium arboris. Edc est
etam hlc Rectam primo
cn fructus semen flot ct alliud Exigerras nae siu paxa Vervapae
sosthet tauba est, habent simile quid revera verum non comprehendi debent
uino conceptu exime sed potius omne ermen in post et laut distinu vendum sos
sende in post osta etc. et caub:, in stroe laub esta, bla biuc
adice titur sis homox, mica in sermoixe nec exim rationis egor prmo Sermone
dicti pe sed conta
Confusio vatur rela
tubi autem ex intellectus consideraoee negelagentia conceptum
edundat in sermonis peccaa, et vitioso sermote quasi contagi
prorsus ut intellectus practici vita primum in consvetudinem decud.
confer it divisionis variabilis.
utraque laedentiens) actionem ex hac radice confusorum seu bisibalternatorm
aliosderivatur
seu mo codinater communium, oritur omnis ambignitas E non forturta
Eoulagio in alios
ex impessectione in
ductionis experrentiae observavis oritur autoritatibus persuaderi ouomatthotesia .
faultalem. discernendi sumplamata
nere conjungenda hoc est mordinati conceptuum strictionm sb amplioribus comprehensio
Empiricum non habere
qod autoritatibus assentimur hinc etiam sritur, ut consuetudiau sermonis cedamus
pasi uno conceptu particnent, et una appellave deinde syllagismititutares extitularitus
inceptibus hoc est appellationibus constructi, cum hac reflexione quod intelligam
conceptus qui istis vocibus respondent est instar pidei imvplicitlae
ex mordinata objectorum prehensione, ut cum vulgarem yllum
pothelicum et disjunctum (ab eandem Mediatio notionem cum yllogusu
conceptus confusus
et in consequentia medio carente divelediuus sum potius
scebeant consequentae medro carentes et sollogisiuu
hypothetic; vulgares et disjuncti. Oriusd confuscons est quod non sufficienti inductioe
edium habente greducimi
varietates consequentiarum pertustravimus. Ideo confuse diximus syllogisimum esse
ubi duabus Enuntiationibus positis 3 traconsequitur non advertentes ese on sequeatias
medio carenles quo ex duobus positis tertium inferanti
siqisbu Exempta Conceptuum confusorum. si quis morbum appellet
omnes ad quod vere actionem laedit X tam ad quod remote cordit, quam quod proxine
intelligat prmo in eo confusus est, quod proxime et venole dens non coprehen-
ut ille qui causem proocun et remola ino concepta comprehen
dere volunt. Amph Medi an non hoc succedat idque vel per reductionem ardinis
med plim ad idinem immediatim ordinantem, vel sinc tati reductione causam ita
guntur uno conceptio
defruiendo, id quod si cum aliis praecedat, aliud necessario segtur
reptuum sefusio oritur Cogico vitio ex imoidinata comprehensione cm
quodam excluduntur quo debebant comprehendi et contra, seu ex ordinata conceptum
subordinave quatcnnstrictiores amplioribus subordinantur. Sed imordinata com
prehentio ontum ex insufficiente, experientia vel ex insufficiente inductione
quia non possumus (de Lectu obsa livavum) vel ga negligimus socordia et farditate
anuestice oritur ex ipsa natura expericutiae quia sua natura semper Engistica
oritur et didactieo vitio exx onomatte
uimbigua prinia tamen origo respectii fotius generis humam est alogico
quomudum certorum homum
imperfecta cu ampigent capar
primus enim qui nora imposunt, contra logicam peccavit
confusorum conceptum vilio logico aliorum didactico. Multos enim semio
ecipit. Non tamen vitium didacticum est ineloguo