# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0280
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0280?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C
# Folio 138v, page id 00068652:0280
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 135r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=280
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000280.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 91 lines, status machine
# Lines: 91 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

includere dicitur integrum sua nemera; genus suas species
subjectum propire dictum est quod in se recipiens dicitur quod scil. a
astinet vellaptum est sustinere aliudotus quod extra subs ectum nequit existere huc
quod dictur inhaerens vel etiam adjunctum internum. Alindest surbjectum ad sevel
circa se recipiens quod ex parte tantum coexistit cum sio recepto, quod dicitur adjacens sve
circumstans, sive externum. ita navis sustinet nautas, fluvius naves situr
pro objecto quod aquibusdam dicitur subcdum occupans sei potentiae actus
subiectum accupans latius sumitur
demonstrandarum de objecto. Occun
hebitus aut substantiae tris accidentibus praeditae
quam objectum, et dicitur itarespectu affectionum
subjectum imputationis seu extrinsecae denominationis ut Cicero honoris. sic
causam dicebant stvici de sola Efficcente, quod distrnctam notionem ppro alus
Merteria est Ex qua i qua crca quam Materiao exqua
permanens vel Transiers  ex trunce arboris fit eabs
es formaentis perordinem est ipse ordo seu helad mutua parbium.
matersaliter quod inde intelligi
principii et Elementi notionem
liter dicitur in aliquo continem quod expresset
principium est vel cognitionis vel rei. Il ud complexum hoc incomplexum quanque
principium cogniscendi et generaliter sumi possit de conrceptu objectivo, notione
principrum rei aliud est Terminationis ut in linea, tempore, motu
grave; aliod constitutionis se idque vel est physicum sive reale, vel Metacysicum sive logieum
tricte principium in quod res ultimo resolvitur
Gabenus voeat principia pareses substaarum incompletas. Elementa vocat
pricipium Motus Activum et passivum aequivoce
driridicitur A ex B si quid maneat utrique commune
Cura pro paroe substantia quae prin
illa corpora vulgo nota
Natura pro substantia senre. Cic. lib. 2. de divin; e
pttur ets fluxius ex fonte
aliquam aeterciamque mact beneticiliba hoc nihi praestat. Non intellius
ocdicis mutare nomen deo quid enim aliud natura est, quam degs.
cipium est caeterarum: Natura
nihil agis ingratissime mortalium, quine ne
locus admanentis Reologos retius Esentiamo tribui quam naturam extat apum
(+ videtur  hinc fieri ut cur Entychiano
rum reliquie in Ab Aegypti e Abysins DE0 Gr6si tuibuere prolint, vid. cudo
Evagrium de divina (33 Basil) circa iuit.
innius de s: Hunc H (ulsun tantem asero naturam mortatibus esse Galeno
reitur osvefudo altera natura lb. 2. de temperam. C. 4. et lit. 3 de simplic. c. 18
lib 10. Metagh. Aristotelistotus est de lluo et Ejus speciebus sive Modo
corpus per se unum definiri potest vel id quod revera similare est vel quod prorsus
simplex est instar alomi vel quod exactu et potentia compositum et
assolitum quid esse idem et dibersum usurpare abhactaue ab his omnibus
Numero, sperie genere subalterno, notat jungius ad Musaeum de usu rationis
Quomodo animalla in perpetro fluxu consistant, sevec a Ep. 58. Alfenus in
I. proponebatur D. de judic. Videantur quae pulchre in haucrem dixit Methodius cujus
verba nobis servavil Epicsanius ubi, sineiganianos refutat, numeri  X1I. XII. X1 Y. X
Figura una alteri eadem dicitur raoe speciei, et raivne determinationis
x aaitere similiter numerus idem et divertus
vel ratione specier, vel ratione singularitatis (+ non habetur in his locus inde
tox eadem vel solosono ut capis vel nomen +t cansverbum; vel sola significatione it
nempe aequalis vel inaequalis.
indumentum et vestimentum; vel utroque simul at ut homo hominilupus. Atomaqua
relaftionibus et nactionibus in suegor add
quae peripateticis opposita en
genere vel specie Arist. lib. 1. part pan.
Contraria agnoscit A vistoteles in
quaeelepateficis contlaria stamaers adversa
eodeam subjecto unum negetur
varios usus contrariorum ex loxoscopus minoribus
feticis, diversa ramoris ut formosus
iceroni stoicis Ramaeis cotraria
oblique seu paronymice prolata, si
facundus.  Aequalitas est eadem determinatio in mugnrtudinibus
gerum affirmetua didiscarata peria
vorum soliditates inter se aequales sunt: secundum quid ut aibor
agio a superficie, aequales etiam qui eodem
umeri minus propiie quorum
ommunia attributa habent. Seneca
temporelbixereteu quorum idem grat
Jotos quod graecis  alosia  simili
similitudo generatissimo sensu similia quae inter se
adem perfectio, sic et majus
ut alie aequalitas id  quibusdam proportio Bvetio Melius proportionalibas
48. similem esse fe volo quod filiunt
secuti s’observet jungius tEesum Msaru
to oltelem, qui proportionem Arichmeticam et Geometricam
quintilianus alt quosdam Analogiam a simili separasse sed nos autem
inquit eam subjectam huic genere putamus, nam ut unum ad docem sit decem ad
ipsius Exegetas pauci ex vete
et varro libros Grammaticos de Aualogia inscripsere
si rangor sanimalibus aliqsuod avalogom esse cordi: et libro desporitu c. g
eopa H Ca aradoor nervi et quae his proportione respolident
otionem qui analogum faciunt medium interHomonus inum et syponymum scripsit de Anc
sausa ard. cajitamus facit bria Aonaloga inaequalitatis tributionis et
poportionis. Sed in aequalitatis analoga fatetur esse unuoca, ut
su unum in alterius notionem resolvitur
ose nilio non east
spa lata rat  ar ona o s so orea quiq e specit