# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0293
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0293?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C
# Folio 145r, page id 00068652:0293
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=293
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000293.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine
# Lines: 74 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

agemuitas plicososica sosigenem non pudint trinis editionibus dese corrigere
super quantitate anni, et sententia MEC T Ou cor Dei, It Er 7 aor. Hippo-
crates halla cinaoem suam de suturis capilis primus delexit et le astigavit
paradoxia Galenus etiam suo seculo paradoxaram et absurdarum
opinionum mtor assertorhabebatur cum laffiomaret a cerebro vocem
effci, et omnes volurtarias untiones sunsculorum officio procreari, uti
testatur lib. 2. platom c. 4 dissentrebant enim lum Evici tum perspaletici
praedicamenta Eadem quantitas quae per se inest materim prima per
crcidens inest formis tum substantialibus tum accidentalibus et hacrade in
pradicagierto peculiari scilice quantitatis collocatur ipsa interminata quantitas
et hoc sensu forsam dicuntur substantiam specifico differentiae sumu c praedicamentis
visque non quod natura prius sint in praedicamentis sed quod num natum perse
insint substantis per accidens autem accidentibuideo in accidentatium
praedicamentorum classem relata sint. vid (asalpin. Ub. 4 peri p. 9u7.
Aristoteles existimavit logicam tenonem parmenidis familiarem
hic est tileatems fuisse dialecticae autorem sext Empir. lib. 1. ad vers. math. p. 116
ad dub. 4 et G
Logicam commendat Argustinm de doctrina Christ . (. 2. C. 31 et 37. et
8. C. d. c12. item in cateus. sub finem profiletur se sub Themistii disciplina
et magisterio jugi labore Aristotelicam silosophiam didicisse librum quoque
Calegoriarum de Graeco in latinum transtuli et discipulo suo Adeo dato vehementer conmendavit
Angens Numerus est enorum sive hallacinationum, plevansimorum repetitionm
in Auano Aristorelico saepe inculcat a46cossid per contra antistro eser etia
contrariam fieri cum amea per contradictoriam fitat lib. 2. prior. C. 11. Zcrb anella m Tab.
omissa contraria antistrophe dissimulat. Montorius in feliciter palliat. Brevissime quoque
Antisero ese doctinam tradere potiuisset, et generaliter paesertim cum ineptissi unur es
quod tobies incleat a particulari, conblasione non dari antistrophen contrariam, quiore
ne moneri quidem opus fuisse si contrarias enuntiaiones recte defiuiisset
de Apollodore totuano quiinimico sui judice, qui crebius perfecta
jum signa frungebet et de Callimacho semper calumniatore sui, nec folem habente
Tertu 61. lib. 3. de coelo egregie quadrat in hodiemos perpatelicos Drbhogu Raxres
Si verum est hoc Deorema: quae numerum imparem biquadratifitum
piligentiae,
primum metitur  sectione primum melitur multitudo et ipsa biquadralifida
est, sequitur quod problema hoc)datos commensores numeri biquadra tifidi
imparis sectione primi biquadrabim secare 7 determinave non egere, seu situm semu habere tibile
sicul picturae objectum non est corpus visile prout repeasentatur in plano, sed ipsa
mago in plano repraesentanrem corpoream solidamque, ita logicae subjectam non suat
c
Ggmoradhus est t simplicor,
pio
praxis cogicae ex Anulomia intellectus di dactica ) disputatorici
n 2
Galenus notat in Methad. priu de fesiibus diariis agendum quia simplicem et cognitu
ipsa
fracillimo primam vd curandi indicativam habent.
per universem logicam seu Epenneticam explicalis legibus ravis adjumq endum
quartum et quibus orat distet a ratione, sic Nullus et solus non respondent operavi
mentis. Nam Nullus copulat non cum omnis. solus complectitur duo syucateoremata
duarum diversaum propositionum hoc ipsum vene et ad compendium +,
Tantum inter est inter veram logicum artificralem et vulginaatem, quanta inter Arichu artif. et nat.
Generalis praetextus et excusatio. ris scto ut nur darumb, dast iis isn aeoeta
si certus est unieus literarum inellectus possibile est homines esse concordes, quotquot
srhanc tochen, ear meinc meinungue nicht
eas liberas notas habuerint et scrverint esse piteras necessario concuades erunt. Quotsi non est
certus numerus impossibile ephomines ce cicordes ( non sequitur) quolquot autem
sciverint vel infinitum esse literarum mullitudinem, vel nondum inventum esse utrum
finita an infinita sit earum multitudo, ii parifici sallem. ter se erantes placidi
. Sequor de contro versis quae e raooriuntur et decidentur, forsan tum conhroversiae (qdam
toltentur G de fide suntobmixturam ravis et fidei quae in Theologicis interdum conmittitur, nos
tamen extra chilosocsiae septa non transsiliemus.
in Logica demonstratira seu scientifica propositiones instar Euclidearum
proponantur quam screvissime  pro memo ngimodissce demonstipoes
si intendum prolixae sint subiminantur symbolicis verbis exemplis potius qua
mulis verbis. sic circulod destructoria ore vissime umotheoremate comprehendi it
quo extra glioversiam saciamenta sunt, quinque allis proprcetatibus edita sunt
Eur ora sacramenta illis proprietatibus prodita sunt, huc vebit visdis cursus Meis neri
Ex societate libera non ctitur Ens per aggregaonem, qui mullus est ibi ordo seu situs
partium, sed ex societale polilienoritur civitas
sylloqisinus bisubjectious concoctiones quam eadem ement sunt eodem.
comnis morbus aculus est brevis non contra
concortia quae sit in venis extra epar et quae fit in singulis oembis esedem sum Exerementa Erus
omnor est duplex. Sed ois suteosisum bisubjectious est relativus exreluoe aequiparantiae et resolvitur
rationim nuius subjecti sictoncoctio en venis extia hepar eadem cum groctioe e fit