# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0295 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0295?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C # Folio 146r, page id 00068652:0295 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 147v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=295 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000295.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 106 lines, status machine # Lines: 106 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. De ratione dividendi Cantrariae differentaae ex contradictorus dianvetiie deducendae. inamo et melasoricum est dicere aduliam esse quae sub eodem gnere maxime distar Conerarietasitaque nothonum res est ad huc perspatelicis ubscondita Habitus moralis circa lucium e dumnum instituo ponstitia in notions firgidi et calidi, quae ver femgiles simplices vel consusae contrarietas lozica non est conspicna; at in notione continhentis et laxantis, humidi, et sicei interdu liquidi et consistentis particularitatis signum ians Rectum tamen postulaq locum posteriorem ut omnem hominem aliquod malum preint, di hoc aliquod vitium nest, At idem interdum giamsi obliquam vult praeponi ut Quosdam homines non elegit Deus amenshoux Aliquod vitum oi homini inest A ihil hihis video certi + Contravietas differertirum oritur 1 a contradicroriu oppositione notionum espectivarum eadem notive Terminatarum ut angusus rectusqu suo deviceps aequalis, obliquas qui suo deinceps inoqualis 2 a contindictoria nosione in notionibus terminantibus. linea plana est recta vel curva, hoc est secans planum, in partes sibi secundum eam lineam conginas non contrnas. disjunctio continrielatis posterions per consequentiam subterminativam colligitur pars plani secti comparti secundum lineam secantem vel congrua vel in congruac2, ergo linea plonum A. Obi. Ex cogica eulis ila infliendum videtu ergo in partes oro sive unde quaque consinas vel omnino incongmas, vel partim consinas partim inconginas secat verum ex geometria per– rnductionem scimus quod non deturlinea se simplex quae partum congruas sibi partam noaimas plani partes faciat, seu quae partum recte partim curva sit. verum non aepus est ad Geom recurrere, nam sipars palsi partum congruq partim Sed und sit ut quaecunque linea alteri ducta coneruat 2 lneae ex certi puncto incipit congruere tota etui in infinitur incongueo est, erit incongua quia tota linea secundum eande mutus legem descirbitur (+ potest singulari quadam rave excogitari aliud addam +) Divisio per contrarias differentias oritur rectis ad obliqua somnis alaestret integra vel tisse, ergo quodtumque alas habet vel integras vel ssrs habet e diviscone per privalive oppositas ea consequentia quad sie est oso 4) exor vel 6Y.Jo HECor (F inter haec medium datur aH) Ex C, ) partes planisecti vel congunae vel inconginae sunt secundum lineam secante. Ergo quod faut paates plani secti vel conguas facit sec secantem linea, vel incongruas Ergo quaecunque linea secut planum vel secut in partes secundum secantem linea ronsmas omnis linea est vel recta vel curva. Ergo quod terminatura linea terminatur vel a recta vel a curra; quoda lineis terminatur vel in partes secundam secantem lineam non congruas a rectis, vel a curvis vel a rectis et curvis veloes potus dicerent Homo est geaue platonis, quam species. Conseca in appendice logica suae de ursatibus nullam atram novit coem differam satui speciem L Genus G. dua dif veuntes D. A. quam accidentatem Suaresins quomue conum differertiarum coitione nego ex Gat d fit species, Gd. jum si ex Gd necessario sequitur A. non eut differulia disp. 15. sect H. n. 23. et si eas gcedat tas Excludit 2) M. Langentius Wdegerus cap. 10. sect 2. libri de prima Mentis opave logica V adjungi potent; qui fit quo 275. 276 7 camon. ferentiae non solum dantur Generica se et specificae, speciem viausdamex. ergo etiam opposita se veleribus elis semblocho apud simplici in Anti prad n regulas u praerlicancentates in c. de communitat. ultium constituentes cum qua recisicantur Hunc Canonem apponium flexandio . 6 Top. loco 4, qui naqunt dari diffras ultimas uoa quide Themistro 2. post. c. 2,9. Ammonio in prooeum. super porcsust implices. Sed ipsarum locum subire oplicaves differentiarum corum, qu enaratum d seorsim conjunctium tancm sumtae possint cum specie reciprocari, et hoc essa per spere dita Et certa deniquo in I. cateus. v. certa genericae non contrahunt nisi ad genus. quia vel agit ultra vires Elgo nec complicato. sperre reperiri. Contro ercem constiturtu) sed non minus pecces speciatissa sequentia patet quia si nulla iffianum conricarum speciem in esse specifico constituere pt as. bla uoi nec idem omnes sunt sumtae praestare poterunt 30 nulla est rad evidens nnspees fima te in saec similiter Tabarella ocipit quandam differentia adae quatam verum balternae constituantur per diffiam simplicem: non vero sperie quorsum prae ciperet Ariseoreles l. 2. post. F. 70. praedicameata Essalia ed consungenda forent reciscae. Be Canon Gateni genus unum quodque propriis differis esse dividendum, ut aiat non per durum utique sitalis esset diffecentia genus inmerte reideret in dessinctione mansoltum ferum, ravale crirationale, e quae certo nem differen adis corpusti donec compositum recipo etur cum definiegd densum, sed per mortate icumvitate, spinsve caruosum hirsulum gracile scabrum et molle pam teners non est proprim ideoque mec certo specier, unimam hailum hoissimicare imemam dantur crfferertia cadaci est cois simplici et mesto. Corpus inamine scimlec sicerto generi esset propria, et certe specien esset ppria compositio differentiatum notionum 60 (m0X. l. 5 m. C. 2 firi proximae sperces dantur sub eodem genere quae tamen non oppositae, ut A aegerur. A rectam scilicet non sunt ex eadem divisione+) Homo ex bipede estul lx parte speres Aust 1.5 as c2g. ti epategpente