# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0297
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0297?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C
# Folio 147r, page id 00068652:0297
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 146v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=297
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000297.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
# Lines: 64 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Mpecies _Enapr6 (Ex ) dbaq, ut polapus testa, isi navi utem: Cancelus lestoe inus linus
divisonum Estallaxis 2. Gen Am. c. 1. AirimLbep hvidit His adderiorpara
redum expertia, ut baloras. Ex subdivisione , quadmus, obip
hecidensontur hoc hs allaxis satique uti condibsione, seu utra qu divietiendi raoe dhibere
Qvivis
linea curvas terminata linen terrecumus
recto
in infinta rrecta
terminuta) finitm cura
vrecurrens
qui 1o summa gongraadinittunt statim intellectum captivum sebent untor it ati
ad
quod periculotum niuto ipsius logices
contrariorum maximadistua ut ingria et albi 10MeC. 2. A13
ob subdivisionis opuntaves oritur cnstro quae natura prior
Alex ad ASMetas. 1. 10 supponere videtur Analysis non tantum in eadem
fieri, sed et per eosdem mutavis ordmes termnos perquos genesis, sed contrario odine
Nuvis chartace c e per eosdem termunost per diversos resolvi pt
diversa genera epesdem speciei neceseest particulanter, de se invicem praedicari, ut
prudentio est scienlia, virtus est sccertia Ergo lidam piudentia est scra
 ravale sominils diffin ppopria, d d tane necessario inferti aninal, sufficiet
aeciliure qud habet Hvis diffia specifica et definitio vulgaris nam cimolescit
dicere Homo est, has radale
per sipperentio interuum scu mellectus reflexionem
Alex. Met. lib. 3.8. 40.  Genus medim in propria differentar gengaliud
efficit, volatile forsam aprim et difsu avis lib. 6. Copi c. 6. proprum
genybrpedis vont pedestrec, et tamen pedestre est bipes et quadupes, et alatum
est bipes sepes etc
Iuronvementia quae sequantur sub divisiones Vel un 10 uuim specet
cadere in conhrariuus differentuns, ut for mica alata, et non alata ovis fera et mausveta,
L. Ecidentalia tradis diffris, ut tot ad rullas esit privalivas differentias 3
pluto aint divide in hominem lbrutum Duior pernde este ac daidiaint
differentras aequales esse (numero) speciebus infimis
in prundentiae particeps ut gruem, x secus. atc esse ac siquis humanum genus
in mineos et barbaros dividat. Nimis exiguam partem a cateris diccenni
plato 1531 in dialogo politico sive de regno 549
plaso videtur mansuetum nial dixisse q mansvesiere ut onagrum
si qis dicat de aiat posse inansuelcere senbitari sit. Antonius leones
scribuit Artes platomi, quasi velit differentiam ultimo per conlinuata
curni iungil, sed dentibus exarmatos
divisionem inventam esse revera ultimon ut bipes quadmpses. Quad Hu
solidum vel fissistes HoC bisuleum vel digitatum
liang. escat
ot quiirur tantu
aequicuur E aequilat.
scujus angulus aterque ecidit duts saxiores
quid est differentiam in quale praedicari ian accitentaliter
Arist. 2 post text. 75 monet ne superius genus inferioris diffris dinidamus. Id autem (jam tam
fieri nequit modo differentiae sintyntrario ut sidicamus animum velapertis vel tectis est alis potest enm
enimesse nec apertis neque lectis alis, si absuealis. si intellexisset igitur Aristoteles redactionem
crariorum in ontrama cnstradicroria, alia non praecepisset. Modo erum differentiae Atrudiorariae
sivariaee suit oppositae
ale  irrationale
Nec est quod impedeat, cur copus
disputatio de pPorphyrio e Logica relegando haberi posset
condivisignum oido certus praescribi vio pts safficit  servari oppositionum leges
bode
Austoreles in 1. de part un. conatur des atrimalium diffras enumerare eit ubi multas
cubitaioes movit, vix tandem suspecte ac suspense ac simide pronuntiare comppiam andet
eyalem. lib. Iide Meth. Med: cr. ait difficiltatem dippidenti apparere legelti quae in principio
phulebi platonis, deude s in sophista et politico adhuc; muxime ante siquis mailitium trist.de
eo part lanimi legeritl
pones verahoc
230