# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0314 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0314?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C # Folio 155v, page id 00068652:0314 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 152r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=314 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000314.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 87 lines, status machine # Lines: 87 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. esed homilen ix Aeris sacunda sed formesus non vero seu non autem s replo est cum pelliu non leo sed animalest. (+ corrigitu si docas: non leo ser tamen animal est +) Occupalivn quamvis doctus tamen pauper dectus est, un + id est doctus est, unde videtur sequi nn esse samperem, sed tamen est pauper. ut ileid: non leo sed tamem unimat est, sa contra eos qui praectioes adsseut ad jdicandu, quod lec non fuit hoc locus, nec animal fuisse non quasi anum ex aliquo sequam sed quod ambo simil in prossente specie videtur facile statii, Quamvis sit bonus Socrales sit donus. tamen non est dibes. etiam sic exprimas: socrates bonus quidem est: Tamen non non tamen dives inepta quamvis, ,auper, tamen mendicat capirus relative compositae. Ut quantque autus Ubi cb. uandintandum Si A est magnitudinis, loci temporis LB est loci magnitndini tengti et contia; perc compendium exprimitur e quantus, qualis, abi, quandius quando tantus, talis, ibi tamdiu, tunc C. (tunae quasi tando tando respondeas ipsi quando.). redacitur ad simplicem calegoricam si ipsum L pro subjecto sumas, ut _ Quodcunque L habet A vel compitit ipsi A, ad etiam competit ipsi B. Liber I de dianoea. Piomoer sum esimplex vel composita dianoea sumplex est consequentia simpleones sillisi suus vel indinctro. Consequensia simplex, id est immediata, ubi nullus medius Terminus: Grammatica est l’ars Ergo qui discit Grammaticam, discitartem. (+ nunquam per sellagismos probabum onseqaeenlia nusi supponendo consequeatias aeque incertat) Conse quentiveter simplex est vel matua vel non mutuo. Mulna est aex vipolentis consequentiae simplices sunt oppositio, Aequipollentia, conversio Aequipollentia scit. intelligo cum subjectam et prodi iide temin il vanat quantotas et qualitas. (Oppo sito est aequi polentia ccap. 4. species quoedam vi scholis minus explicatae consequea unius cum contradictoria pllhius 1 trarum simplicium, ub: acposulis ad divisa norprotim pdi a hilis aquens Ergo plato est phito ophus vel est aloquens divisie ad composita omnis omne A est _ omne A est M, sergo omne A est L Co Ab Epuheto a praediculum, ut Cami senes venerunt e fani Nligri Aethiopes ergo Aelhiopes sunt ingri, sed pro sapponimus autorem Epithetom intelligere de gibus. Epithato est quasi propositi quaa quasi pleonasmo quodam conjunctum. jam enim Aethiopibus in est esse, nijis ill avendum tamen ne restrictio pro Epitheto acciptalio valet et consequentra ab expombili ad exponentaum quamvis EItem rectis ad obliqua e anon semper onta: qui Apo uidetur, non procedit inversio. Circulus est figum sErgoque circulum desenbit figuram describit, sed non procedit contra ii circulum describit arum describit. Ergo circulus, est arcus. + Exemulae autoris non quadrat. Qui christi suscipit uisa suscipist o Consequentia ab univer satirestricta ad particularem prsstrictam omnis usque ad finemeredens salvatur Ergo aliquis credeas salvatur, ponest re revera tamen est eEnthymema, supplendus Nempe omnis usue ad finem credens salvatur. Omimus adfinem credens est sredens Ergo aliquis credens salvitur potest tamen o. ensequentia simplrci haberi, ad vitandum semsloe ep. 13 (49. de syllogismo, abi pleraque communia 6. cag. 1b ade hrypsi syllogismi calegorici ea est Transpositionis omissio Cysmu e aequipillentiae crypsis cranspositionis, sen ordinis propositionis non magni est mometti Grypsis omissionis equasi Ellipsis infyllogismo est Enthysmema +). sylloisum contractus fieri potest ut fortunatus un sit bealus si stullusit Ccrpsis Aequi scolletia vel verbalis est cum idem sy logismi terminus diversis excrimitur vocibus vel mentitis, cum estque varia prospecie aquipollentum varietate; srequentior spectes Crypsis Eeciprocationis negationis obligtatis. Ni procalonis, ut cu syslogitu proposetio ideo aludit, quia rechinea est pliqua tarpositionum, quod tamen non expi nitur. ut quando propositio est definitio. Orypsis negationis, est cum aut it impii non sunt ex deo, Ergo gerbum droponandiunt cumtamen expuris particularibus uit sequabul. Seusus est impii sunt, trales in qui no ne illi qui sunt non santex impie sime tales qui non sunt ex Deo. crypsis obliatat feleoer sili in obliqua casupositus formansu Clasi simi occultut ut pate Alex ne Aristotele non est Alex alerantu tis pet poert decteter. An ta utostu cabil. qu te vel sallem prpositone dicat: Ergo a quodicuti Grammatiea ab eo dicitur sars. Et quo dicitur ari is discit artem rgo a yu restat osten disul sartem denta haec consequentra: Graum corsercais ergo in quo dis cilgsi Gtammalica ab eo scitur ars +,