# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0327 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0327?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C # Folio 162r, page id 00068652:0327 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=327 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000327.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Annotationes ad Logicami Ham burgen sem Prolegom. n. 1. Cogicu est ars mentis opera tiones dirigens ad verum a falso discernen dum. Annot. videtur logiae officium esse non tantum Indicium adjuvare sed et inventionem. Inventionem inquam non tantum argumentorum quibus aliqua propositio probetur aut refellatur;) sed et propositio enam ad Qascdu Logica est. pertinet invenire omnia gen omnes species dati generis; duarum specierum infimum genus commune. Datis duabus rebus valde discrepantibus invenire similitudinem (quod magni usus est in arte Mremonica) datis duabus rebus valde similibus invienore discrimen, quod maxi miusus est in omni examine. Haec etsi aliquando servire possint pleraque ad b. IV. cap. X. de demonstratione num. 6. propositio per se vera dicitur quae absque demonstratione partim inductione partim naturali mentis lumine innotescit. Ideoque etiam intemonstrabilis, itemque immediatur proprositio. Annot. Non video quomodo certae veritatis sit, quod sola inductione innotescit cum impossibile sit omnia exempla explorare. Quod autem sit naturali mentis lumine innotescere non intelligo. Unde enim scimus, lumen esse non tenebras nisi ad communem opinionem recurritum Quae probabilitatem parit non scientiam. Fateor ut infra n. I1. dicitur axiomata auditori proposita statim fidem reperire: sed hic non quid homines credant aut non creiant, sed qua ratione certi simus, quaeritur. Ipse autor ait sequenti n. 12. principiis contradictionem aliorum axiomatum veritatem innitis probari possunt ergo. Eandem difficultatem reperio circa cn. 42. capitis ejusdem ita enim scientiarum fundamenta serricher opinionem communem, seu id quod cet quivis nutoauditor resolverentur. n. 42. dicitur hypothesin quae omnibus phaenomenis satisfaciat necessario veram credi: sed quoniam ejusdem rei multae possunt esse cauae non video quomodo hinc necessario constet hujus effectus hunc quae assignata est, esse causam Cap. lib. IV. cap. 17. esse ait in quil gene ralia quaedam de quibus nihil demonstrari possit ut de triangulo prout a rocterine, sphaerico, cylindricos conico, etc. abstrahitur Mihi oidetur de quarivis notitonem generalem et propriitates quasiam generales habere