# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068653:0020 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068653:0020?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 1 # Folio 10v, page id 00068653:0020 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068653&page=20 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068653/jpgs/default/00000020.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine # Lines: 80 recognised, mean confidence 0.79 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. aelius frangit ollam ructa est Mreoim num laive dlori fendigio junsdac verbum silest abgibiliet carid dit samptau abgildet dans aimit di ublatavo. Hinc conritum alernt nin nudign sabus al curo, cursum dn hinc lardorams hoi nistosue samparstagno ri abris non wrssae nc aellegat demstigt moe itur statum, nihimhiis legitur, aec vola itio statio, liber DCinfinitivo 60 corur mui dic hosalt dis aber alditsouse oder omxsinde dic sax solispso creme mirsabubildit adepusturedu apis odritia, conabig viedt ust da favigrt mas abgibe t corir, nicsts miae nnder Soct und bochasfnsit sondeue ains nachdem rgen austro derschantasia caetihis dan dunscho verba gbgbillet wre, Wll man nn 16 G diessalt a6 dast seterdas ausger dephantasi usar abbildus mustus eat rbimust man gussuinem mnd auc purversgnisabu das mensb don Audigro abbildot iber eman verbo tosit in accusatioe vo Tun se audigur verum er uit tam verbo finito subgibiliest raro stst ini wominatioo; uber an verbumsi ein findignist bro omenvlrbo Aoselum infinitivo verbum verbi terminus est infinitivus huam sir soscet mislaein misstendum anch hal sict vede, et, mustest ri grvis grbeanche nich necht une nch derigstatt sendi ancs nach den alorubila video nivem in brncteros wecm diefirag ma ist ob iis 2f seti, wanm aber die sragnist an sit ibi so sage ich: heoritinaque vitconirem esse in bructer, no tranem dinus et duns die sinne - hand mnid buose dans unch dem segns odre heurcanan fudige (wn vc auch nach de bishasfuhnt, aber aldann zibren man dal verbam weeun min vignatlurs oni segus sund grags n uign kian anch ost dus infiniciiam mullast, ibra adum son sime instlestuns mit eu distincte, in der zanntiation un st nome ies serero so maciem esse calidom, sentra formarem eal di ddus saludum sentio formacem, agu est fomaam aliia serteu d inseris tro aut ria alor basusfunsvildie osasus sebtanten a6 austr distontis Homicam esse fot non est Nom re qinus orto du estbr i antrus verbeo aa fudig, cec foru gisan und et id sasit dator dabius in cupartue, nisilus in dem8. No o trokont wnh des sangtanengancht dubin, vider audir cuntari de oujunctur werm is nnh slaeae cuschles olt u nos dasin, obwor gn wnode brydem verbo hubeo st da fudign lon it aerte nachchestu sRrcht, eina saurckum nacs in du dar kussor dirfibildum harbi, und unst divocieru das genge b wull im infinitias bius zubeo seih atzue biy dico, tes mon en andu abbildit aust austir dio shanles din nachsem inn und Bestando inthile weans sich der sohaee h vebße ind das hrybyehne ronh arsuusum. Gubritu corte cuonun et nutio ab abbildyst Angat nach demuresah gaeorsinan hastn de Ghanlchie grhect wod soudua cum core aurissenis di cortem antrigi daciaisam audra sit zuricti i ion ordentus vrvo ac acdaseque ale cons ris puile dico ut sita in Ecclesia tati hora, caevd ne er uilla diuis dico sbidus unis et oodemet stui nin Verbumgsit sitit in blossus infinitio, rleum us isi em rudigo bius ahin ganz glris verbo verbum verbi ad aequati terminus est infinitions, dat ist de dan cirrell exprimiaes. Caenm deo fudigrr eii objectum voluntalis ist, dem vrgtand abir odeo hasse ulhil de Mrgtandis wemm den fudigne nn obsectum et indicie Weeun us sagc video ligenslem lucere aeite nis mit absolute du lacere, stendum auo nst carit vephaffign ads mein sehn rech ist, ab in indicativo serhit das ve sum weo mit man auc pur sich gnmonun deurlhich dor wechchit bekeyffigen anzrigen ile de ein auder sich dezan huglbistu habe; o abdr nihe fur us ostisitus iin gjunctivo. Orgitasv alle in fiunctivo aeal ni nigsoleste fendige ist dem der infinitivus huttoimun konan sund niche erers e soll sotus caput 24 29 departicipus et 28 de Ellipsi mac warus ablo nice dabru. Ig von frevyhertu s mon in 2d nisill bransit saepe lingo. praeciovit nentem, umo doybics