# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068654:0032 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068654:0032?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2 # Folio 16v, page id 00068654:0032 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068654&page=32 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068654/jpgs/default/00000032.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine # Lines: 70 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ars est habitus cum recta ratione efectivus scientia est cognitio veritatis per protationes certas Sapientia est scientia primaria, seu scientia felicitatis Opinio est sententia ex verisimilibus natao orta verisimilius autem est quod facilius verum esse potest Intelligentia est cognitio a priori seu distincta vulgo habifus quo cognoscuntur principia veritatum discretio est cognitio diversitatis intellectus expressio Affirmare et Negare quid sit, per clariora exprimere difficile est. Adhibenda Ecthesis Terminorum pro Rebus ut cum explicamus quid sit consequentia; per sabstitutiones aequi pollentium, quemadmotum alibi exposui. Lequi st voce articulata signum dare cogitationis suae scriptura autem hoc facit scribere est id facere permanentibus in charta ex s in charta ductibus. qua quas ad vocem referri non est necesse, ut apparet ex sinensiuni characteribus interpretati est se est ex signis dore pervenire ad cogitationem. docere est cognitionem efficere Interrogare et se spondere, obiter paur explicuimus supra discit in quo efficitur. inter effectus passionum. Narrare est factum docere. Fama est sermo publicus de facto nupero definire est explicare notionem; seu resolvere in plures notiones uni aequivalentes distinguere est discrimina dplurium docere. Restringere est re pe po ex propositione generali (seu plurium exemplorum) facere minus Ampliare contra. generalem. signum est perceptum ex quo colligitur exi- signum stentia non percepti. Sed hoc loco est signum cogitationes ditera est neciene vex aerticulata, aut e sipe, ut nisiemelimes est unus ductus significans minimam aut pene minimam vocem articulatam; ut est X est pene minima, cum sit idem valeat quod es syltaba est compositum pr per se pronuntiabile ex liter syllaba est minimum compositum exliteris per se pur tantiate xlit epe non sed ita sp. foret litera. Est ergo continens non pist unam continens vogalem. vocalis autem A litera per se pronuntiabilis ore aperto. itaque S non est vocalis; h est quasi vocalis Nomen est signum notionis, seu simplae mentis operationis, casus nominis cont est flexio significaas respectum Nominis rei nominata ubi scilicet non est verum aut falsum Figura est locutio una posita pro egni cognata, salva claritate. Genus est terminus, a universalior alio, seu qui alterius speciei) peca continet exempla. et ad huc pluta. species infiua est, s cujus non datur species. individua ejusdem Ae possunt per essentialia. ecrei infimae sunt, quae non ist irgui propositio est, oratio centipene unaem tantum gratio estqua affirmatur aut negatur vel semel vel sepii nilnefert. prosa est sermo qui nullas alias habet quam veritatis geet claritatis, seu necessarias leges in qua semel affirmatur aut regatur. Kigata in qua leges praescribuntur abeAic adeoque gratiorem reddentes orationem. periodus est oratio per se subsistens. Accentus est lva syllabae elevatio in vocabulo secto caput sunt partes altis pliotis brationis magnoe, illa major haec minor. Regula est propositio dirigens regula non est vera subject, ubi cessat praedicatum et tqNA