# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068654:0113 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068654:0113?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2 # Folio 38r, page id 00068654:0113 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 37v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068654&page=113 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068654/jpgs/default/00000113.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine # Lines: 54 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Sapor. Ensipidum cujus sapor nullus aut tenuis. Cateri non melius quam exemplis ostenduntur. Aeris ut piperis. Amarus ut bilis. salsus ut salis vesci. Dulcis ut saccari Pinguis ut pinguedinis Acidus ut aceti Atasterus ut in ponis immaturis. Atddi potest acerbus, ut aluminis et alii complures; sed saptem illi suffecerint, ubi notandum, quratam esse solere combinationem salli et pingris, amari et acidi: censenturque priores tres calidi, posterion tres frigidi, medtius temperatus. Sed ego pene malim pinquem loco salsi et salsum loco pinguis ponere. Fragrans cujus odor gratus. Foetens cujus ingratus. Vox est sonus gutture animalis formatus. Sonus articulatus est, qui scribi potest seu qui in literas potest resolvi. marticulatus contra. sonus est magnitudo soni secundum acutum et grave, id est se- cundum velocitatem ut tatditatem tremoris, quo fit. Potest autem fortis aut debilis esse magnitudine, prout fortior ictus, etsi endem velocitas sit tremorum, nec ideo magis minus ve acutus fiat. Ut videmus eandem chordam mollius fortiusve percuosam eundem edere sonum, modo ejusdem maneat longitudinis et tensionis. Senor inter acutum et gravem medius censetur. Fortis potest esse obscurus confusione. Non adeo fortis potest esse clarus distinctione. Clarus ergo, qui bene auditur. Obscurus, qui contra. Duorum sonorum consonantia est, si proportio ictuum simplex, ut dupla, ses qui altera et c. As per sonus fit mmultis interpositis impedimentis. Sin minus, dici potest aequabilis Color Lux est qualitas lumen emittendi, quod consistit in radiis seulineis rectis in omnes partes momento ad sensum sparsis per media (quae perspicua dicuntur) ea lege, ut radius transiens a medio inmedium refringatur et in eodem medio occurrens superficier polita opacae (seu transitum impedienti) reflectatur, angulo ad angulum ini. dentia aequali. Tenebrae est privatio lucis eo loco, ad quem radii pervenire non posunt. Album consistit ex magno numero speculorum parvorum. Nigram ex magno numero caverpularum in superficie radios admissos non reflectentium. Ex albo et nigro mistus, ut cinereus et similes. ita fuscum subni- grum est dumbrlbraum. En iride ordo colorum est: ruber, flavus, viridis, coeruleus, purpurcus Et quidem viridis exflavo et coeruleo constat, et in medio est situs. Cuber est in convero, purpureus in concavo curvitatis radii retra. cti. Flavus rubro, caeruleus purpureo proxmus. converi ex justo majore, concavi ex justo minore sunt refractione. Vari ex hismisti, ut galous ex viridi et flavo, spadicersex rubro et mgto. Coins (quasi coelius) ex cinereo et caruleo aliiqu. Communes affediones mitorum.