# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068654:0125 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068654:0125?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2 # Folio 44r, page id 00068654:0125 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 43v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068654&page=125 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068654/jpgs/default/00000125.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.99 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 22b Nomen est signum notionis, seu simplae mentis operationis, ubi scilicet non est verum aut falsum. Casus nominis est flexio significans respectum rei nominatae. Figura est locutio pessita pro cognata, salva claritate. Genus est terminus universalior alio, seu qui alterius (speciei) continet exempla et ad huc plura. Species infima est, cujus non datur species. Individua ejusdem speciei infimae sunt, quae non possunt per essen- tralia distingui. Propositio est oratio, in qua semel affirmatur aut negatior. Oratio est, in qua affirmatur aut negatur, vel semel vel sapius nil refert. Prosa est sermo, qui nullas alias habet quam veritatis claritatisque seu necessarias leges. Ligata in qua leges ex arbitrio praescribuntur gratiorem reddentes orationem. Periodus est oratio per se subsistens. Accentus est syllabae elevatio invocabulo. Sectio, caput sunt partes orationis magnae, illa major haec minoi. Regula est propositio dirigens. Exceptio casus seu exemplificatio subjecti, ubi cessat praedicatum et regula non eit vera. Voluntas. Voluntas est conatus intelligentis. libertas spontaneitas consultantis. Ipoitum est necessarium ingratum in agente. Cogere est necessariam alicujus actionem facere. Deliberatio est consideratio argumentorum contrariorum circa bonum et malum practicum. Determinatio est ultimum judicium intellectus practici, seu conclusi quaectionis, de qua deliberatur. Consensus est sententia conveniens sententiae alterius. disensus contra. Virtus est habitus bene agendi. Vitium male. Electio est statuere, quid sit melius inter plura. Rejectio est statuere, quid sit minus bonum. Optare est velle, quae non sit in potestate efficere. Credare seu fidem habere est opinionem habere veritate dictorum. alterius, quod sit, sieum veritatem scire pose et dicere velle judicemus. Diffidere contra. Suscipere est aliquod negotium imcipere, ita ut non facile rursus desinere possis. Voluntatis expressio. Suadere est proponere aliquid tanquam bonum audienti. Dissuadere tanquam malum. Petere proponere aliquid tanquam bonum dicenti, quod effici possit ab audiente. Deprecari tanquammalum. Benedicere est optare bonum alteri, vel declarare se alterius bono gaudere. Malediaore est optare malum alteri; feu declurare segaudere alterius malo. Hortari suadere jam disposito. Dehrtari dissuadere. Laudare