# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068654:0177 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068654:0177?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2 # Folio 18r, page id 00068654:0177 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 17v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068654&page=177 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068654/jpgs/default/00000177.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.99 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Parvum quod multis minus est. Majus cujus pars alteri minori toti aequalis est. o Aqualia sunt, quorum quantitas estuna, quaeque habent eandem mensurae rationem, ut neut ra superet alteram. L. P. oMinus quod totum parti alterius majoris equale est Maxmium est omnibus majus. Minimum est omnibus minus. Prius cujpus simplicior in ordine collocatio est Simul si neutrum prius aut posterius. oPosterius, quod in ordine res alique antecedit. Excessus quicquid majus debito est. Satis est, quod nec majus nec minus debito est. Defectus quicquid minus debito est. Relatio numeri. Unitas qua res in se est indivisa. vel qua negatur rei divisio in plura. vel secun dum quam unum quodque eorum, quae sunt, unum esse dicitur. L. P. Si A sit L, et Bsit L, sitque A et B idem, unum est L. Multitudo est aggregatum unitatum. Totum cujus plura constitutiva in recto concurrentia dicuntur partes. odars, quod cum reliquis sui generis constituit totum. in quod quantum quovis modo dividi potest. Reliquum pars, quae manet aliis demtis. Proportio est habitudo magnitudinum duarum, cujus ope una ex alia data determi nari potest. Ordo est relatio inter multa, qua quodlibet a quolibet discriminatur. Commune est attributum plurium subjectorum. Proprium est altributum unius subjecti aut quorundam. Accidens mathematicum. affectiones primae. Longum, in quo via magna secuncum eam plagam, qua in eo marima esse qua potest. Breve in quo via parva secundum eam plagam, qua in eo maxima esse potes Latum in quae via magna secundum plagam, quae post priorem maxima esse potest, anguloque est ad priorem recto. Angustum in quo via parva secundum plagam, quae post priorem marima esse potest, anguloque est ad priorem recto. o Profundum, quod procul a fundo. cujus fundus procul est a superficie; quod altum est et fundum longum habet. H. oD epressum quod vi in locum inferiorem conjectum, atque ibi in minorem formam redactum. Rectum quod via minima incedit. Curvum quod alia, quam via minima incedit.