# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068656:0676
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068656:0676?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 1
# Folio 6v, page id 00068656:0676
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068656&page=676
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068656/jpgs/default/00000676.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

s
attingi, nec satis in species diduci fateor. Pideor autem
mihi jus rerum personale, seu ad rem, neque adjus in rem, neque ad
sus in personan referre voluisse, adeoque neque rem neo personan
ejus propriun objectum consrituisse, quia nec in personan est
obligati, ut jus potestatis, neque in rem de qua agitur, ut jus reale
et non apparebat cur alterutri porius ascriberetur, praetertin
cum nec persona ipsa per se teneatur, sed ejus jura, ut ita
ie. pathimonium
dicam, seu facultates nec res ipsa affecta sit, ita ut a tertio
quovis possessore queat peti. Iagu si mentem verborun satis
atlequor, in jure ad rem (quod vocant) nullum ibi consederatur
Objectum siricte dictum sed subjeclum tantum obligationis et
respondentis; Nam qui mihi oblivatur, praestare debet aliquid,
quod mea intersit, et cum dandi obligatio est, eficere debet, aliquid
meum fiat, ac tun denun juris mei scruelius duli objectum reddator
Itaque loco juris ad rem statim ad Coligationem transeo. Onterim
isi objectum sumatur latius, pro correlato qualicunqu, haud dubie
et persona quae mihi obligatur, et res quae dari debet, juris mer
objectum est,: eoque sensu dici poterat, objectum juris adrem esse
illam imediate hane medicte.
versonam, rem, aut certo modo utramgue, r. Lilebat etiam duplex
juris.
objectum caistinguere, unum scriclius, quod praecise tenetur, (ut
persona, cum est objectum potestatis dominicae, patriae eco alteriusue
juris personalisimi; res, cum est objectum dominipalteriuesve juris realis
alterum lanius (pro quo etiam invito eo qui jus habent, aliud sub-
stitui potestu nempe aestimatio:) ut in ive ad rem 3: Luem ad modum
potestatem quoque et facultarem livebat anplius extendere, ut
pot estas obligationis latitudini resporderet, nec tantum jus personalissimi
sed et jus omne erga personan contineret; et similiter facultas
non tantum jus reale, sed et jus omne rerum, sive in rem, sive
ad rem 4. Luod si placetat, soli objecto serictius sunto insistere
poterat obligatio personalis lana, seu pecunia aestimabitis
considerari tanquam respondens cuidum juri Creditoris in patrinonium