# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068658:0018
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068658:0018?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 4
# Folio 8v, page id 00068658:0018
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068658&page=18
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068658/jpgs/default/00000018.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
# Lines: 71 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

videtur
(Ilegitimatio per rescriptum Principis hoc requisitum habere ovell. 24. Novellequs
ut ab a matre naturalium liberorum ducenda pater excusetur, sive ut legitimatio;
per subsequens matrimonium locum nonhabeat. Sed malui suppressa conditione
hac rem istam principis arbitrio lati est eam conditionem omittere, magis
enim admonitio esse videtur, ne temereconcedatur hoc rescristum. Nam
si princeps nihilominus concesserit, eq non nimis recte faciet, non ideo tamen
impugnari rescriptum  potest.
(7) Novell.  4 et iisdemprope verbis Navell. 89. C. 9. requiritur ut vel pater
impetret rescriptum principis, vel saltem  intestamento liberos legitimos
haeredes nuncupet, ipsi vero postea Principis res criptum empetret. Sed
quia hujus rei ratio est quod ita apparet voluntas patiis, ea vero etiam Haec aliolu inclus
 est sio 
8 ad. Novell. 74. et 89. C.9. sive ex restripto appareat patiem vel
aliis modi
allegasse vel docuisse quod a ducenda matre liberorum naturalium  excusari
debeat. Sive id postea probetur. Neque enim rescriptum si ejusmentionem
non faciat, velut subreptitium rejiciendum putem.
9) legitimi facti rescripto non obstant quominus alii Quoque legitiment
quanquam aliter sentiat Vasqu. illustr; C. 102. n. 15. vers. quint
limita. Quod si ita esset sequeretur patrem, uno filiorum ab eadem matre
legitimoe facto, alterum similiter legitimum facere non posse.
(10) si legitimi descendentes extent, quidlem, sed haeredes non fiant, videtur
etiam legitimatio per rescriptum ad successionem porodesse. Ita
Covarruv. de matrim. C. 8. f. 5. n. 9. dissentit Vasqu. ill. c. d. 1.
(8)) licet imperator i tunc tantum cum filii non extant legitimationem
per rescriptum, et successionem naturalium in duas unciasetiam sine
legitimatione) per mittat; puto tamen requiri a etiam 
filios  liberos filiorum extare non debee et in universum descen
dentes legitimos. Ne generalitatem regulae labefactemus, qua placuit
ut liberi patiem repraesentent.
(9)) quid si extent legitimi liberi, et nihilominus exprimatur in rescripto
ut hoc non obstrnte ut legitimati succedant cum ipsis. Hoc valere
putat Gail. 1. 0b5. 142, Usque adeo ut Mys singerus credat patet in rescripto
exprimi posse, ut etiam ad fendo succedant Myns. cent. 5. obs. 4 1. quibus
omnibus minime assentiendum et
(8)) tunc id est tempore legitimationis per restriptum ram postea
legitimi descendentes superveniant, lediis ut rescripti  adhu
cum illis pleno jure succe
tenebit Vasqu. de success. 116. 3. 8. 21. n. 154.
(11) vid. inprimis Novell. 118. cap. si quis igitur 1. his verbis in hoc quidem ordine
gradum quaeri nolumus. Adde quae diximus ad replic. 1.
(12) videbatur regula tertia condi posse de  liberis  qui legitimi
tantum sunt, non etiam naturales quales sunt adoptiri. Nam tu succedum
patri adoptivo. pr. P. 1. 2. I. de Adopt. pr. 8. 1. C. eod. sive adoptati sint sive
arrogati, et sive ab extraneo sive ab ascendente. Sed quia usus adoptionis hodie
varus, Gudelin. lib. 1. C. 4. Gronew. ad l. hic. non est peculiaria de ea praecepta
c non est cur peculiaria de successione AAdoptivorum praecepta condantur.
Sare hodieque adoptionem fieri posse autoritate alipis, ut aliia omnialicita, dubium
nullum est: quaad succe sionem autem ab intestatio resolvitur in vim ultimae volun
tatis itaque non est opus peculiaribus de ea praeceptis. Si quis tamen adoptionim
retin praecepta peculiaria retineri velit: Regula talis erit: Adoxtivi succe
dunt vatri adoptanti patri adoptivo  instar liberorum ex matrimonio. s
susceptorri. Idem melius si ad Reg. 1. ascriberetur exceptio 3. si adoptivu
uae exceptio reprobatur,  admittitur tamen si de ascendentis
a patre adoptivo successione quae ratur. Nam adoptins non succedit patri
adoptantis;
Sed non est his opus, sufficit div, omnia autoritate princepis
publica fieri quae legitimae portioni non praejudicant.
nocent, nec
legitimae
phaejudicium
faciunt
alio loco rectius
ponuntur
Exceptio 2. onibu
F non amplius
quaeratur an
liberi nati
sint ex vero
concubinatu,