# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068658:0037
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068658:0037?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 4
# Folio 18r, page id 00068658:0037
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068658&page=37
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068658/jpgs/default/00000037.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
# Lines: 33 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

jure,
Deprascriptionis atque usucaxionis  Grotio quidem
Summo viro, assenstior, non ese lecibus tantum civilibus nassei sedinter
et recta ratione niti
gentes etcam valere dim Longnqui temporis contra actiones sero
institutas, et naturali rationnti. Inea plicandea tamen causa
modoque non inhil ab illis discedere coactus sum, qui derelinquendr animus
tribuunt actione sua diuturna tempore non uetenti. Equidem
perse manifestum est, rem derelinq venelo amitte, sed an derelicta
sit, facti quantio est, cigus difficitis mihr vicletur probatio;
cumnemo, nsi mentem diserte expresserit, suum jactare credatur,
At quiamissa frustraque ita quasita deserit, etiamsi recuperare d
desperet, non ideo videatur renuntrabe. Itaque si quid qudictd plerumque
in hoc genere alienandi concedendo liberationes scriptores esse
solent quam par est; legum civilium et consoetudonum abusi
exemplo. Nam legislator inter suos rem velut peraversionem
saepedefinit, et nodum difficilem geadio secat quod ineo minus
esse mali soleat quam in perplexitate discussionum. Qvo
xrincipo saxe utor in leg arilibus cum recta ratione
conciliandis. Iaq animum dezelingvencle non raro, cum
nullus est, lea fingit, non inique nec improvide. Sed
juris naturae consueria autforitas leguolatoria non est, itaque
non fictionibus uti debent, sed argumentis. a sciensatu
etiam animadvertens quantum, sibi juris competat occasione
rerum recusperandarum non ulitur, imprudens quidem
et negligens censeri potest, sua tamen alienare velle. non
ideo judicari debeti quamdiu creclibile est interroganti
alia omna responsurum. Si vero poenam negligentia statutam
dicamus, rerm anissionem; jam deservimus causam
derelicti. Qvare mihi, ut quod res est ingenue divam
semper visum est, vim temporis ad rerum translationem
inter eos qui solo jure rationis reguntur non
esse solet, sed ab alio certiori diuturni temioris etecturerum