# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068658:0041 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068658:0041?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 4 # Folio 20r, page id 00068658:0041 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068658&page=41 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068658/jpgs/default/00000041.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 29 lines, status machine # Lines: 29 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quibus facilius caruissent Athesaurum quendam invenisse videantur. Nec de nihilo est quod Grotius notat, diuturnos possersores res cura sua conservasse. et quam quam fructus vicissim perceperint, constat tamen in hac rerum humanarum fragilitate magnum aliquid prartitisse eos quorum indlustria sive felioitas rebus ex proirio ipsarum reram fructu tuendis parfuit. Ut possessor adeo postlonga tempora revindicanti plerumque multum a sua suorumve autorum fortuna vel opavel impensa imputare possit. Qoodsi ad exceptionem mora per ses satis efficacem, ob scuratricis, eoque ipso erga reum noura, accedlant exceptiones meriti inrem et immerita calamitatis in persona reorum, fieri manifertum est naturali ratione ut actio, et si insubsistenti jure fundato intelligatur, dissiculter ad effectum pertingere possit. Atque hac omiua apud latores merito in rationes venere ut certimationes vix excitumhabitatur ras uno ictu prascinderent actione negata. tllemus gentibus persvadere potest, ut consuetum putent vetustatis obseura moventes repelli. Sed quidgentibus placuerit, rursus facti quaestio est, de qua amplius deliberanclum mihi videtur. Sane absoleta jura arnis vindicantibus nec arbitros aut conciliatore ad mittentibus, tanto magri obsistentum es magis suspectisunt, et cum ihisuoquialias a cateris potestatibus, quanta (belliamala fructu belle majora esse solent et in vicinos quoque diffundantur. Ut adeo ad huc major itergentis quam inter