# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068658:0045
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068658:0045?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 4
# Folio 22r, page id 00068658:0045
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068658&page=45
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068658/jpgs/default/00000045.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine
# Lines: 75 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Quod meam atinet sententiam de
autoritate.
De Praescriptionis atque usucapionis origine et esfe gentes
Grotio quidem, summo viro assentior, ultra leges civiles non ex legibus tantum civilibus nasci
vim suam ex se t inter gentes valere ecerela vim lon
et
hunc puris smittendi vel cir cumscribendi modum, nec
naturali ratione ni vim longinqui temporis contra
actiones sero institutas feustra obtritenteputeano juriam
regui Gallia Adgocat. In explicanda tamen causa
modoque nonnihil ab etio discedere coactus sum ac derelictioni
locum qui derelinquendi animo qui rem 
derelinqvendi
animo petit animum i tribuint fre suo
acti
ga, diuturno tempore
artione non utentits. Equidem per se manifestum est,
rem terelinquendo amitti, sed an derelicta  sit,
facti quaestio est, cujus difficillicemihi videtur probatio
cum nemo nisi mentem diserte expresserio, suum
dactare credatur. Itaque siquid judico, plerumque in hoc
genere alienandi concedendo liberaliores scriptores esse
solent, quam par est. legum civilium et consuetudinum
abusi exemplo Nam Legis lator inter suos rem
velut per aversionem saepe de finit, et nodum difficilem
 
gladio secat, quod in eo minas
multitudinem et perplexitate atium
derelinquendi non raro cum nullus est fingint fingit
non inique nec improvide. Sed juris naturae consultis
autoritas legis latoria non est, itaque non fictionibus
uti debent sed argumentis. Qui sciens atque etiam
animadvertens quantum sibi juris competat, oecasione
tamen rerum recuperandarum non utitur, imprudens
quidem et negligens censeri potest, sua alienare velle
non ideo b judicari debet, quamdiu
credibile est, interroganti an rem nolit, alia omnia
Si vero poenam negligentiae
statutam dicamus rerum amissionem, jam deservimus
responsurum.
causam derelicti
Quare mihi ut quod res est, ingenue dicam,
semper visum est, vim temporis ad reram translationem
inter eos qui solo jure rationis reguntur, non ab animo
derelinquendi petendam, qui nullus esse solet, sed ab alio certiore
ab indulitato temporis effectu, obscurit ate scilicet diuturnitatem
diuturni temporis effecta, rerum scilicet bsu anteriorum
obscuritate, dum mora agendi factum est, ut credibile sit
periisse possessori argumenta docendi juris sui quibus actoris argumentis
set
dstu nulla sit obscuritas, non minus
ams
actionem dandam cese quam si negotium nudius
concelem
actori occurratur 
tertius gestum esset, atque illud temum immemoriate
tempus opponi recte
memoriam abstulit, vel ambiguam fecit; et multum
in ejus quantitate definienda inter privatos et
potestates interesse, quod privatarum rerum notitia
facile perit, publica Historuis et Archivis conservantur
et naturali ratione
niti.
 qui amissa 
frustraqe qua diu
quaesita deserit,
non ided videtur
remantiasse, otiamsi
si desperet.
recuperare desperet,
non ideo videatur
renuntiasse.
quo principio saepe utor in
legibus civilibus cum
recta ratione conciliandis