# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068659:0056
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068659:0056?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 6
# Folio 28v, page id 00068659:0056
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 29r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068659&page=56
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068659/jpgs/default/00000056.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
# Lines: 72 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

invicem
quae inte se junctae nihil faciunt nasci melius
ipsis, exempli causa; pulritudo et robur: nam si in eodem homine
in eodem reperiantur nihil aliud nullum aliud bonum
inde nascitur, quam harum duorum bonorum aggrogatum
vocant sive summa. Aliae sed aliae sunt perfectiones
quae non simplici mu additione, sed velut multiplicatione
quadam sive ductu in se invicem conjunguntur.
ex quibus scitur aliquid longe majus aggregato singulorum;
cujusmodi sunt sapientia  pietas potentia.
quoniam si idem pius, poteus sapi prudens, potensque sit
manifestum est incredibiles inde fructus nasci cumalter unum autem eorum
unum sine alio vires suas exerere non posse; prorsus qu
 ac proinde ut in multiplicando, unum totum singulis
alterius partibus applicatur. Hinc sequitur quanto
quisque pietate et sapientia praestat, hoc majorem potestatem
mereri: et quodam etiam interdum et si caetera
paria sint, eum qui locupletio est rebus gerendis caeteris aliis praeferri, velut aptiorem gebus gerendii
aptiorem esse. Contra eu interdum onera recte imponuntur
imponi locupletioribus  magis etiam quam proportione
facultatum, nam fieri potest, ut quod paupere pro eadem proportione
partione everteret, diviti toterabile sit. Ex quibus constat
judicuri. on potest non tam aequalitatibus aut proportionibus
quibusdam, quam potius effecta ejus quod in summa bonum publicum
cen generale maximae juvat aut laedit fustum
omnia dijudicari.
Porro si jam satis in hominibus sapientiae
atque caritatis esset, ac si cixitates itao ordinari
quidam
possent, quemadmodum Ordines Religioserum, ut omnia
essent in cura ac potestate Reipublicae, singulis autem
usus prout i e res re esset, albi operae fructusque
laborum pariter ac fructuum  voluptatumque dimensum
daretur nihil aliud spectandum esset in jurisprudentia, quam distributio, id est
qm ut cuilibet illi labores tribuerentur in quibus minima
molestia sua maximas res praestare posset, et ut maxi
illis vicissim praemiis excitaretur, quibus maxime puraretur,
juvari posset. Sed quia nec sine maxima conre talia
sine maxima. rerum conversione sperari non possunt
et ea est hominum impe et homines, ut nunc facti sunt
tatim ignaria torperent, si extra necessitatem positi
publica cura sustentarentur; visum est ideo cuique
assignata sunt aliqua sive a Reipublica sive
a fortuna aut majoribus, in quibus ipsi industriae privatae
Et ne ista perpetuo fluctuarent, planuit, ut non quodamuodo convenit inter homines placuitque pacuit
materies relicta esst. Et quia in his non ami
cii ne hic amplius de meritis quaereretur, sed
de possessione tituloa possidendique causa quadam
artum possidendi causa autem vicisim non Nam
Nam et illud manifestum est de virtuti, ac meritorum praestantia
difficillimum judiciom esse; ita subtata itaque nece optimum fuit,
i in his quae jam inter homines fertu providentia
distribuit omnes quasi a i aequales haberentur, nisi rescindere decieta divina, turbatisque rebus
ea autem aequalitate l nisi at tello sortem b
potius  ab eventu
belli futurae providentie jdiciexpectare potias, quam
sic
turbare omnia et soctem ente
praesentis praejudicium sequi mallipu. Ut autem genus
Ut enim genus humanum sponte subeat communiones
cujusdam leges, et diribito dispensatorum judicio sua sumintat sua omnia summittat
sperari non debet
A potens idem sapieusque sit
Fnam siues sit potens, in manifestum
est, nullam facultatum partem esse
vi qua saxientiae sapientiae usum
in qua libet facultatum parte
spectari
unde fit ut sape dandum sit habenti
et facilius sit samet divitem
 maximas sibi compar
quam pauperem dites cere