# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068659:0078 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068659:0078?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 6 # Folio 39v, page id 00068659:0078 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068659&page=78 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068659/jpgs/default/00000078.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine # Lines: 89 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Duo consi teranda, quid possessionem faciat, et quando possessio faciat dominium. id est quando iniq juri consentaneum sit, ut ei qui possedit, sed amisit le potestale, res ipsa potius quam pretium detur. Re promissa, non tradita vitetur mero jure obligata primum esse ad rempotius qua pretium, sed contra tertium nisi qui per in quemvis hoc non valere: Contra a alium actio realis nobis est verut ex facto ex eo quod quisque intelligere debet, quod suum non est non difficile fore homini Audaci multa juger millia incingere. quae res in colonus ad loca non ampla deducendis admitti non potest Ex his apparet negotium hoc non a sst districtis quibusdam principus neri juis solis pendere sed quaerenda esse fundamenta in consideratione aequitatis nullius sane qui primus agrum novalem reddident hand duibie suum fecerit, neque dicendum erit plus cuplexum, quam possit tenere. sant nemo videtur ut potestatem redegisse fcerte quod sin ea non possit tenere Vitentur jus in rem dabunt telico Casus et diligentia et concessio. Casus quia si quis fuerit Nam et felicitatis ratio habenda est e ut ne cui detrahatur munus fortunae d est providentiae. Sed multo minus carere debet homo diligens industriai suae fructu. quaeritur an no quis sx in rem natum jus in rem nasci pestin tem nactum sit ciicum scriptum respectu certorum hominum valiturum intra omnes non tamen respectu omarum. gemnam inveniat qua videat trans rivum, cogaturque videnti affuere, sed si quis alius interim viteat eandam Temmum, et prior tolhat. an dicemus aabo possivere, quod si tamen dubilaa in jusit fore eos in communione. ad plious modis,e omnibus queat an res sit nullius, vel casus veltulpa aliqua contra ad vers eum allegari potest, cujus res dbminum habere agnosci non potest. si quoisi jam alius in rem curam impenderit quom potest, an et ipse acqu sient jus reale. Ut si quis cirenitu uti ut eo perveniat, exclusi sane sunt, qui ipsi Hoc posito dicendum erit. Qui prior vidit, eum jus in rem acquisisse, sed nondum dominium habuisse. Qui rem perdidit, dominium suum non cmsi amisit. Sed quaertur. tamen mero jare an qui invenit in partem Juris realis veniat. Cum dulitari potest an abter iliter alter fuerit recuperaturus it sane idemque de farto re farto vel ab hoste ablata juris puto. Legistatores tamen, ut arbitror iacerta litium finicent constituere matuere, ut prigio jus in tegrum esset, quia tamen plurimum hebeatur repertori dubium nullum est. si res ita perdita sit ut non minus difficile sit mancsc recuperare, quam nancise ab initio, placur Romanis legislatoribus ut ut si fera evaserit plicuit non inepte placuit Romanis lagis latoratens ut in plenam libertatem dert jeris I verum est, nisi ego redequ rediisse videretur pe tu perdidisses me non fuisse inventum. sed hoc remotior patio in jure non valet. Cum ita et amnis sepe innoxi; iliquid conferamus sa de his amilius meditanidum erit