# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068659:0146
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068659:0146?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 6
# Folio 75v, page id 00068659:0146
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 76r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068659&page=146
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068659/jpgs/default/00000146.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 106 lines, status machine
# Lines: 106 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Hanc autem omnes h obligare ita probat
N. 12. quia creatoris absolutum est in creaturam suam
imperium, quippe quam potuit creare vel non creare
et quacunque placuit lege crearc. Et cum in confesso
sit creatoris omnipotentia, nihil certius est, quam
cum, qui potestatem in omnia habet etiam eam in
hommumactiones habere, easque suo arbitrio legibus
 Sed mihi hic multa monenda occurrunt.
 Nee esego primum istam propositionem probare oporteret
coercere posse
oporteret; qu creaturan creatoris voluntate obligari. Nam si fingeretur
oblitu b quod si enim creator in rem crenam
Nam si creaturam tanta potetiae esse t a creatore semel producta, deinde
non haberet amplius potentiam uti fiori
non posset cogi, habenda esset pro manumissa, uti liberi
Frivare.
possunt esse pot possunt eo pervenire potentiae, ut a
juvandieue macendique vel potius nocendi potestas supererit.
non possint Res ut ergo generatio, ita et creatio jus non dabit,
non dat, sed potentia. Missa igitur qualitate creatoris denominatione in deo
 diffisus ut videtur qualitati creatoris omnipotentiam adjunxit. Quanquam ut obiter notem, apud ipsum
a sola summa nocendi potestatese posita  facul
tate juvandi But infra patebit, jus sit potendum
Nam ins orite a potesate derivat a  Nam jusfun
putut id solum ad quod aliquis per pornas cogi potes
omnipotentia, vel saltem summa men
potestas superererit; et ideo auter  cl. autor
Sed si Omniporentia sufficit ad jus
constituendum, recurrendum erit  ad principium
Thrasymachus, justum esse quod potentiori placet. Nec abhorret Hobbesius, qui jus in potentia fundat
idvero ad quod quis impelli
solet praemiis, refer
adjunxit
tyvannicum apud plata quod apud platonem urgot
itaque si fingeretur deum quendam esse malum, qualem
Manichaei introdugebant, iam  potentia ejus
sufficeret ad possima quaeque justa reddenda, quod
 nostris de naturali jure notionibus repumat.
Et licet deus noster sit optimus, tamen non la
potentia ejus, sed a bonitale justitia itque si deus
dcoirtutem
quam ajmris negat autem nos ac
virtutem obligari. contra quam
etiam A veteres  Etanici Ehristium
ni fallor sn sensere
pasti iffunto consequantur
omnipotentia, et maximeis
nihil aliud quam jassum eique
summa rocend
potestas
dicuntur
Creatoris vel ejus
8 damnaret pericul sor cex
Deum imu posse d Dem a ipsius dei
qualia etiam quilus a quibusdam ims
e nullam esse ipsios dei jostitiam,  nam si jus est Jussum crentovs,
manifestum est in ipso deo justitiae rutiones cessere, et posse cum coginequeat; et posse eum jure
m
sunt jactata
perioris, densa
ad ut
in s
taius
et ejus qui potentia sua cogere potest
 dei amo
eums
abita principia
a meliora
cessa
el auto
cultus supererit, quam quem un
sententia
inintellectu, nec tantum
Norrenda sunt non in voluntate divina, sed eti
intellectu. Nempe a ut peitas ita et justitia
Gsi
onf
st alienissimum
facit constituet, non voluntas quaevis
dia non a voluntate divina pendent, sed a serita-
ribus necessariis et eterpis divinarum earum
in potentia dei, sed et in sapientia. jostitelt
ad voluntas potentisis, sed caritas supientis. saptentis
genium summam rerum potestatem habete, non idea quod irresistibilis esset,
fingeretur (quod impossibile est ) matum quendam
desineret ile malus esse, et injustus, et tyrannus,
quod  irresistibilis esset Et justae superforent querendi
causae, etsi queple liritae essent. Ha fallor
communi hominum sensui sunt consentanea.
(0) Quod si famen aliter aliquis jus et obligationem
accipial, pro eoscilicet quod praemiis peenisque extorqueri
potest fateor jus fore, quod potentiori placet et feliciter
tamen in deo evenire, quod qui potentissimus est, idem
sapitilissunus reperiturt. Itaque virt gengius in fallor
aeternis. Aliterque justum naturium Grotius, fore jus naturae etsi per intelligi  jus naturae etsi (quod per p
potentes, sed bona voluntas
seu benevolentia sive
gritus sapienta
ustitia nuper a
sto definita est caritas
sapientiae consermis,
ut virtus apud Aristo tel
mediocrisas prudentis
sed ita nulla prit per se
justitiae norma ex natura
rerum veritatibusque