# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068659:0148 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068659:0148?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 6 # Folio 76v, page id 00068659:0148 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 75r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068659&page=148 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068659/jpgs/default/00000148.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 113 lines, status machine # Lines: 113 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. aliquid opponi et prudente contradici potuisse miror. Uti propor= tionem it aquai et aequalitatum, ita et aequitatis et convenientia regulae aeternis rationibus constant aliquando inq. peripittere emplgratia dium sui jubere ut aliquis matus sit, ut sine causa id est qui in delta nalus sit, et solius voluptatis suae sob voluptats causa alios homines crociet innocentes cruciet impossibile est. Et nique tutum, neque. Et parum dignum deo est, par in parum diguum gravitate docentis, hoc uti effugio, ut deus eum qui cur eum cui talia, aliquando imperaturus armissurus et tale hoc solo quia arbitrari aeterno a jussu suo excepisse dicamus, s. 43. ut factum scilicet scelus esse desinat sit inde ab aeter scelera imperaturus sit, ab Rect Rectius a Gratio diclumm est quae a deo permittuntur aut jubentur icemu non male non in iis cipsam mai malitatis rationem cessare, Ut cum ft Hebraei vasa Aegyplorum absculere; cerum est, qquis erim neget deum esse dominum rerum, et auterre Aegyptiis omnia, iprocelitisque donare potuisse. Et incestum interfladum bou absolute matum esse non est dicendum s permissumque permittiqe in liberis Adami ipsa naturali ratione permissum ratio enim non minus dispensati quam deus dispensatione rigr utitur quam deus. Uti detegi quae natura tegi p jubet turpe non est, si salutis causa fiat. Res ipsi initur i A reipsa igitur mat quo A ri Cessat ergo crimen non uuda dei excipientis dispensantisque voluntate, sed sublata cum ait (4) Praeclariis ipse autor disserit . Actus natura prohibendi ratione sua alios aliis esse meliores, ut d docere praestantius est quam vestem facere, et majorem perfectionem virtutis nomine venire. Et f. 47. cum Deus et Ens sit perfectissimum et perfectissimum bonorum largitorem, sequi quo perfectius quid sagitur eo magis ei placere, largiusque esse remuneraturum Itaque non volu sed hinc sequitur perfectionem actuum intrinsecam, nonm soluntatem dei susti r justitiae fontem esse. Nam quae satio facis ut alius actus aliosit perfector, fa qua natura perfector sacuptiam ut aliquis actus sit pravus, sua patura pravus, qui scilicet obest perfectionem destruit, aut ac pietatis studiosorm imperfectionesq, inducit. Mipum igitur est cl. autorem in actibus arbitrio hominum pelictis jussis aut prohibitis non agnoscere, cum in his appareet, quia sc boni molive sunt, non contra bonima prohibitive. Nec Et quod git addit nullos alios actus ob perfectionem deo placere nultus magis, tantaque sit ui posse felicitatisque praemia ab eo expectare nisi qui hominum arbitrio relicti sunt quia in eo qui necessitate legis compulsus agit praecepti impulsus agit, in eo nulla virtutis et perfectionis ratio sit: aHaec valde miror a dici potuisse. Quasi scilicet jostus ob solam legem praecepti necessitatem, poenaque motumnoe on errima anjini grerum atiq i postaum ex ipsa sussi deum et totis viribus emu nest omnicam apsun, proxi si possit ad metior so lerem potit u qua serent 67 aeud deum saemia meriri possunt, ea omnia etiam justa esse jurts naturalis praecapta censendebere. per legitimam consequentiam inferri possint. Recte su differentiam bonitatis naturalem agnoscere, et ut sit dicam jus haturae a jussumindependens, at in multo magis, et vel ideo unt pro jussi prohibitive teo jossi sint procibitive; m ve quia jussiant prohibiti sunt ex ceptum est, VTallor Theolgorum consensu vi inutilis est, non tantum no praemio carebissed et xoenam sentiet Christus dixit drbore ferunt, caesas in inte pieate inveneatia acntam voca et, si concedente duo Autone ex natura actuum venit ut praemium mereantur, etiam ex natura actuum veniet amium mereantur, adeoque debeant eni nen ttur trum ergo voluntate luniversalem o Unde vula in se virtutem cum lapud phulosopho Tum contra aliis sapientibus tanto quisque justior motatur quanto minus metu aut mercede, quanto mag terum humano sure ponest aliquid licitum esse quod non sit hanestum, divino et natural jdrc non potest, et si D. 49 contrarium defendi viaiatur Unde valde mirum dictu est, quod habetur s. 50 lege natura non compelli homines ad exercendas hasaru in fallor irptat satio intelligitur alias es alitorem dissertationi jus in iis tartum alio plane quam hactenus sensu vocabula isurpare; qua it quae vi quadam et necess necissi tate extorquuetur