# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0009 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0009?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8 # Folio 5r, page id 00068703:0009 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=9 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000009.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine # Lines: 89 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Pono Voluptates quaedam insidiosae sunt, seu periculosae quae plus laedunt aeqe consequentiae consecutione, quam inprae in futurum, quam inpraesens juvant, ut odores quidam grati, sed venenosi et artenitales, qui primum Aliae du, ut omnes illae quau o quae quomodo invent non intelligitur his enim, quemadmodum herbis peregrinis et ignotis non fidendum, nisi experimentis constet innoxias aut utiles esse Aliae tutae sunt, cum sali quales sunt volupertes quae ex animi perfectione oriuntur. Nam proficere in scientia felicitatis e et animum operat virtutum exerceitio, incredibiles habet voluptates, quae nocere Virtutum autem vis omnis in potentia rationis consistit, ne affectibus Porro est in aliis scientiam am Fenter caeteras autem Treoluptasd et illa tuta est juvatque, quae ex aliena Felicitate nascitur praesertim si nos ejus causa simus. Felices autem ai erunt, si sapientes et Et omnes sapientes invicem amici sunt. Qui autem multos amicos habet potensest. Qui vero tenslaetus. Qui diu itaque Sapiens aliorum felicitatem quaerit, atque adeo Sapiens, chautatem habet et squia justitia et claritas siientis) omnis justs est. Quanquam etsinet ipsapi sapieus jistis est Quanquam grata notis esse debeat aliorum solicitus etti depient futura sit felicitas aliena atsi non aliter prosit veltem vec amicos potentiam At inquies felicitatis sensus maxime comparatione constat et si omnes sint aeque felices memo se felicem puttabit. Non tontem nenda haec objectio est a sed tamen nec metuenda. Fateor omnes quaerere excellere eumque oppetitum nistum rectumque esse si sapientia et virtutibus certetur non si malis artibus, inde enim mox odia et publicae calamitates. Satis magnus est relictus aemulationis Campus si certent omnes qua maxime ratione commune bonum jubatie possint, ita enim s simpuli multo feliciores fient, quemadmodum majus Certiusque in magna et stabili societate lucium est. porro qui plus in omnes beneficii confulerit, majorem apud sapientes potentiam habebit et majori felicitate fruetur Sed quid si non simus inter sapientes. Paucissimi enim scientiam felicitatis intelliguat, tametsi tenent tametsi in aliis trebus ingenio judicioque valeant. Ajo Capientem nihilominus bonum onirem Omnibus prodesse Conaturum. ea enim certssima est ratio animos vinctendi unde secura tranquillitas, et vicissim promta At urquies finimicilias alidum decabtero excellere conabimur aliqua niourtute inde certi Caliqua arte utili, unde cert ad nos respecturos homines inimicitias excitari posse: ita enim illorum qui scientia qu qui per nos summo loco dejiciuntur necesse est certum est. At porro insistes: itaim nec sic quidem hostes vitari inferiores sunt inimicitias nasci. Notum est exemplum in excellens scicantia axitium pepent. = quanquam et post experimenta q utcunque sumta eante tractandae sint, experientiam enim fallacem esse constat, cum rationi regi poro aliorum felicitas sapienti grata est, est enim ex eorum, numene nam miseria alicua ingrata est a contemplatio sapientem admonet imperfectionis suae, quae contemplatio naturaliter ingrata est. Contra felicitatisetiam alicucque perceptio laetitiae quendam in nobis excitat sensum facitque ut de natura humana natura be sentiamus: quanquam autem invidia et odium cuqui faciant ib saliena felicitas ingrata sit hos tamen affectos esse stultos, et voluptates quae exsten lis percipiuntur infidioas, postta alias ostet officium nostuum est quaerere supientiam ficium est, quicquid juctus necessu in perfecte, justo necessarium est Licitum est quicquid in justopossibile peccatum est, quicquid in justo impossibile est, Accurate loquendo nihil est indifferens sive omnis actus aut officium aut peccatum est Oritur ergo indifferentia tantum ab ignorant Officium nostrum est quaerere sapientiam B conselvare un unquemue Ex A sequitur iustitia distributiva Ex B sequtum do p iu tarian Jus hoc sensu nihil est aliud quam facultas conservandi. nobis ea quae in potestate nostra sunt lid ct enimteitum est