# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0010
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0010?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8
# Folio 5v, page id 00068703:0010
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=10
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine
# Lines: 81 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

erit, ubi frustra ratione erga quemadmodum
bestiis feroeibus, quando rationibus et officis vinci
Hic magnae quaestiones oriuntur, au praestet
cad cedere quam aliorum exitio superiorem
esse, an satius in tranquillo degere  se
terum adminitrationi misceret, denique an 
leves licet suspiciones sufficiant, ut prevemendo
nobis  salutem aliorum exitio servemus, hoste
Hic multum interest quid
sentiamus de futura vita. Nam qui hac contentus
est nactus bunde vilam, toleret. Nam si nulla alia
speranda est hanc defendemus velut bonorum summum
defendemus velut. bonorum summum;
itaque si aliis parcemus hoc idem fiet ut vicissim eaque
nobis quovis pretio servabimus aliem  omnia
alia etiam suspicioni nostrae sacrificaturi, modo
vindictae periculum absit. De caetero feliciorescrimus
in tranguillo, paulis indigi expositique
iranemque alienae potentiae strepitum spenentes.
si alia futura vita est si Deus
esse, id est Mens sapientissima ac potentissima
multa aliter aremus; nam aru
aliquando ut alios ad deuem
vise nostiae commoddumque causa
revocemus aliquando pi
fulnia susquedeque vertemus et tam tinquillum
fium, quaeamus, u nostrum publicae intilitati
allu posit ubi semel concessum erit mundum
esse optimam e Rempublicam sive
 seu qui Deum maxime
a sapientissimo Monalcha regi constat eum
maxime felicem esse qui huit amicus sit (qui deam magime imitetur imitetur
id est qui maxime sapiat prositque. Ita unim efficitur
ut prge non alieum bonum quaerere ut amo atterius
ut alium non minus ac nos ipsos amare debeamus.
quia uiquantum homo est et unpnquemque in
primum sut omnes homines in qualenus homines sunt
n aequaliter amemus et quem praeferimus alteri
praeferimus alteri non nisi sapientia et virtutis
causa n nec nisi proportione sapientiae virtutis et communisubilitatis eos
et efficaciae in publigum bonum homines distinguamus.
ne nos quidem ipsos aliis, nisi ubi bmum publicum bonum publicum postulat,
Ulnum hoc erit quo
ita postulat praeferentes
nobis icet magis favere fas est ut scilicet
pmum nostrae sapientiae et virtutie dema.
prius pottiusque quam alienae operam demus id est
ut nbis ante somnia OElesm amicum reddere studeamus.
quae via ad felicitatem unica certaque est
His ita constitutis sequitur: justum esse
quod publice utile est, quae propositio non potest accurate
demonstrari, nisi supposito Deo.
Regula autem in summahur redire videtur
Conabimur ergo in aliis excitare quoad licet sapientiam
et virtutem; deinde quoad bonu fortunae ita distinguamus
am bondrum distribntionem non licet, non licet adeoque  nec evertere eam fas est
ut quanto sine magnis rerum motibus evertere praessentem net everiere ampas s
nec eocrtae fas est conservemus aequalitatem inter os homines, (cudius consilia arcanca nobisignota sunt
id est unumquemque in re  quo sua sid est quam ei casus
fortuna, vel industria id est uno verbo D Eu dedit tueamur nulla virtutis ejus mentorumque achoc loco ratione
d srget, e et cmmode obtineri potest,
qualis sit non quaeritur.
taeamur, nisiquando magna  publicareis
inget Unde jam omnis dodima possessionum, propie–
Quando autem distribitionem insttndam DEu
tatum, conventionum, descendit ubi saonaiie
quatis eam ista polisto te est, pro vitte ut mentis instituamus, quantum a nobis judicri potest institua
jusaere habons petendi ab alio, id quo nostro dumno
restitutionem damni quod robis dedit volens. Nam
nobis abstulit primum, eoque ipso factus locupletior vid
quod rem nobis ablatam nae potustati subjecit
tametsi mx e id angmentum non fut durabile
quia rem statio destruxit, itac id vero remiu
mii quaesitum meum non tollit
Quid si is qui nostraent nostro damno factus est locuplet
idem rursus ameferit? nis  intantum vusgo sit
poupinior factus, int refert, modo non hanc ipsam
rem amiserit. Aut hac ipsa res amistionis sist
causa et si equu noster quid si equus noste
occiderit calcitratione) udve magnum
danm dent an eatam reddere