# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0014 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0014?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8 # Folio 7v, page id 00068703:0014 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=14 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000014.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 126 lines, status machine # Lines: 126 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. In rigore a physico dici potest nullum nullam substantiam speatam in aliam exercere actionem metaphysiclm seu influxum. Nam ut taceam non posse explicari, quomodo aliquid transeat ex una re in substantiam alterius, sam ostensem est ex una quaq uniuscujusque rei notione jam consequi omnes ejus status futuros. Et quae causas dicimus esse tantum requisita comitantia in Meta- physico rigore. idem no ipsis naturae experimentis unt. corpus aliud requisitum fuerit vinom vi proprii Elastri, non vi aliena, etsi ps effecelit ut Elastrum (quod ab aliquo ipsi corpori ex intrinseco oritur) agere posset posita etiam diversitate animae et corporis, hine explicari potest unio eorum sine Hypothesi vulgari influxa ciner a quae intelligi non potest, sine Hypothesi causae occassonalis quae deum ex machina advocat. Omnia a Nam Deus abi ab initio condi ita condidit animam pariter et corpus tanta sapientia et tanto artificio, ut ex ipsa om cujusque prima conslitutione notione ve omna quae in uno fiunt resonde per se perfecte respondeant omnibus quae in altero fiunt, perinde ac si eff ex uno in alterum transiissent. quam ego Hypothesin concomitantiae appello. Qua vera est in omnibus substantis retius universi) ieque dissolude sedatum sed non in omnibus sensibilis est, ut in anima et corpore Non datur vacuum e Nam spatii vacui partes diversae forent perfecte similes, et congiuae inter se, nec ex seipsis discerni possent, adeoque differrent solo numero quod est absurdum. Eodem modo quo spatium, etiam tempus rem non esse Non datur atomus, Non datur substantia corporea nobatur cui nihil aliud insit quam extensio seu magnitudo figura, et horum variatio ita enim duae possent existere substantiae corporea perect im perfecte similes inter se quod est absurd Hinc sequitur dari aliquid in corporibus analosum uni substantiis corporatibus analogum animae quod vocant formam Non datur atomus, imo omne nullum est corpus tam exiguum quin sit actu subdivisum. Ed ipso enim dum patitar ab aliis omnibus totius universi et effectum aliquem ab omnibus recipit, utqui in corpore variationem efficere et bet tum cum motus ejus impeditur integri impeditur imo etiam omnes impressiones praeteritas servavit, et futuras praecontinet Et si quis dicat effectum illum ai ex contineri in motibus atomo impressis, qui in tote sine ejus divisione effectum sortiantur. hunc responderi potest non tantum debere effectus resultare in atomo ex omnibus partibus universi impressionibus, sed etiam iricissim exatomi colligi totius universi statum jam vero et ex effectu causam, jam vero Eexsila figura atomi et motu colligi per regressum non potest quibus impressiviibus eum pervenerit, quia idem motus obtiner potest diversis impressionibus. ut laceam rationem nullans amplius. sint divisibilia. Hinc i posse cur alo corpora certae parvisatis non pettor in omni particula universi contineri mundon u modis possibilibi sed termini; non omnibus modis possibilibus rebemtes ide cum sint copisibiles exclusae superest aliquid extensione Carens, analogum animae quod olim formun vel peciem appellabant Atque honnimu neqeiori dsubstantia corporea neque ale onri ned interine potest nisi per vationem aut annihilaoem, cum enim semel duret, per durabit neq ilim olla ralio cz differentia alium corporis quicquam cum estructione commune haben ime nos dum aut interet hpantur quia non omnes creaturae rasunt in eodem, sed certus tantum earim ix infinitum progressus. qumadmodum qui rectam et quamvis ejus partem bisectam poneret alius divisiones statulret quam qui trisectam Omnis Non datur ulla in rebus actualis figura determinata nullus enim inficit improssio nibus salisfacere pt. Itaque nec circutus inec ellipsis, nex alia datur linea a nobis definibilis isi intellactus ut lineae ante quam dueantur, aut partes antiquam absciudantur natium tempus extensio et motus non sunt res, sed phae modo considerandgundamentun habentes., De spatia et se ver Extensio et motus non sunt iis phaenamna sed im et sant phaeno- mpna mera ut iricu quatenus in his solis colloiantur non sunt substanti e, sed phaenome un vera, ut irie, et parhelia aut g nam non habe dantur figurae a parte rei et corpora per se sola extensio conside rentur non sunt lina substanotaa sed pllres, id est atum incor Ad Corporiu formam substantiam requirtur diquid extensionis exper alioqui nullum erit principium ut realitatis phaenimendri verae unitatis. semper habentur lum corpora nin quam unum ergo Cordemvius simt c alomosprobabat. qui