# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0016 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0016?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8 # Folio 8v, page id 00068703:0016 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=16 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000016.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine # Lines: 70 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Nam exempli causa proprietas denarii ut sit 6 + 4. posterior natura est hac, ut sit 6 + 3 + 1. (quia ista est propior omnium primae: denarius _ est 1+ 1 + 1+ 1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1.) et tamen concipi potest sine priore, imo quod amplius est potest sine ea demonstrari. Addo aliud exemplum: in Triangulo Proprietas interni illa, quod tres anguli sint aquales duobus rectis; posterior natura est hac: quod duo anguli st interni sint aequales externo tertii, et tamen pri sine illa sine ista concipi, imo forte (et si non aeque commode) sine ipsa demonstrari potest. Prop. 2. duae substantiae diversa attributa habentes nihil inter se commune habent. Si per attributa intelligit praedicata quae per se concipiuntur, concedo propositionem posito duos esse substantias A et B. et substantiae A attributum esse c. substantiae B attributum esse d .Non vero concedo, si duae illae sub– sta vel si substantiae A attributa omnia sunt c. e. substantiae vero B attributa omnia d. f. Secup es si est si duae illae substantiae quaedam habeant ratributa diversa, quaedam communia, ut, si attributa ipsius A sint c. d. et ipsius De polit . 7. Quod se negat hoc hoc agdo: quia d parite posse demonstranda est impossibilitas. Demonstrabit um e et c ande essentiam exprimit; q ejusdem substantiae A attributa sint) et ob eandem rationem etiam d. et f. ergo et c ef. respondeo, non concedi a me quod possint dari duo attributa per seconci quae per se concipi, et tamen idem exprimere possint. Nam quandocunque id contingit, tunc duo illa attributa idem diverso modo exprimentia tandem resolvi possunt, vel saltem eorum alterutium. Quod facile possum dem instrare. aliquid commine prop. 3. quae res nihil commune inter si habent, earum una alterius causa esse non potest. per axiom. 5. 4. prop. 4 duae aut plures res distinctae vel inter se distinguuntur ex diversitate attribulorum substantiarum, vel ex diversitate effectionum patet satis ex definitionibus. Modo ponas per Nam saxium 1) id est per axiomt defin. 3. 5. Demonstrat ita: extra intellectum nihil datur praeter substantias ejusque affectiones omnia quae sunt vel in se vel in alio sunt per axiom. 1. hoc est por defin. 3. et 5 extra intellectum nihil datur praeter substantias earumque affectiones. hic miror eum oblivisci attribut nam defin. 5. per substantiae affectiones intelli sit tantum modos. Ai Sequitur ego aut eum ambigne locutum, aut attributa non numerari in ab eo inter res extra intellectum exesten tes sed tantum substantias et modos. Caeterum propositionem facilius explicare poterat ostendere, modo additisset; res quae silicet concipi possunt per attributa vel affectiones necessario cognosci adeoque et distingui prop. 5. In rerum natura non possunt dari duae aut plures substantiae ejusdem naturae seu attributi. Hic annoto obscurum videri, quid sit hoc: in rerum natura. An intelligat: in universitate rerum existentium; an vero in regione idearum vel essentiarum possibilium Deinde demum sratio huc redit si distinguuntur obscurum est an velit dicere non dari plures Etsantias Aaeper se concipiantu ejusdem attributi communis; vel an velit non dari plura individua ejusdem essentiae Miror etiam cur hic vocem naturae et vocem attributi illentibu sumat, nisi por attributum, intelligit quod totam continet os attributa ejusdem scumetiam ex hypothesi ejusdem substantiae AB attribata sint jo unde dequitur andem esse substantiam , contri hypothesin absurium ergo dari duas substantias diversas habere,