# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0017
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0017?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8
# Folio 9r, page id 00068703:0017
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=17
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
# Lines: 54 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Demonstratio: si distinguerentur, aut affectionibus aut attributis distingue
rentur; si affectionibus, ergo cum substantia sit natura prior siis affectionibus per
prop. 1. depositis affectionibus etiam distingui debent, ergo attribatis. Si attributis
ergo non dantur duae substantiae ejusdem attributi. Respondeo subesse
videri paralogismum. Nam duae substantiae possunt distingui attributis et
tamen habere aliquod attributum commune modo etiam aliqua praeterea
habeant propria. Ex. gr. A et B. quorum illius attributum sit c. d.
hujus d. C.
e
Annoto: prop. 1. non esse utilem nisi ad hauc. Verum ea potuisset
careri, quia sufficit substantiam concipi posse sine affectionibus, sive sit
natura prior sive non. Imo haec ipsa propositio non est utilis ad
Et tamen sequens sine ea melius demonstrati potest. Adhibebitur
sequentem hoc propositio ad prop 6. et 8. se
prop. 6. Una substantia non potest produci ab alia substantia nam
ppe p5. non duae substantiae per prop. 5. non sunt ejusdem attributi
4 ergo nihil commune habent per prop. 2. ergo non potest unum esse alterius
causa, per axiom. 5. Idem aliter et brevius quia quod per se concipitur
non potest concipi per aliud velut causam per axiom. 4. Unde patet rem
semper vel pc vel posteriore modo resolvi in axiom. 4. nam et prop. 2 pendet
im Caeterum respondeo concedi a me demonstrationem si substantia
rop. 7 ad naturam substantia pertinet existere sumitur pro ve
quae per se concipitur. Secus est si sumatur pro re quae in se est.
uti pulgo homines sumunt, nisi ostendatur idem esse in se esse, et per se concipo
prop. 7. Ad naturam substantiae pertinet existere, q substantia non
potest produci ab alio prop. 6. Ergo est causa sui. id est sxiper defin. 1.
ipsuus existentia involvit existentiam. Hic non immerito reprehenditur quod
causam sui modo ut definitum aliquod sumit, cui peculiarem significationem defin. 1.
ascripsit modo et eo in communi ac vulgari suo significatu utitur. Remedium
tamen facile est, si definitionem illam 1. in axioma convertat, et dicat
Quicquid non ab alio est, id est a se ipso. Seu ex sua essentia.. Verum
aliae hic supersunt difficultates. Nempe procedit tantum ratiocinatio
posito substantiam produci seu existere posse. Necesse est enim ut tunc ut
quia ab alio produci non potest a se ipso existat, adeoque necessario existat
possibilem autem substantiam id est concipi posse demonstrandum est. Demon-
sirari posse viditur ex eo quia si nihil per se concipitur, nihil etiam per aliud
concipretur, adeoque nihil omnino concipietur Quod ut distincte ostendatur consideran)
est, si ponatur a concipi per b inconceptu ipsius a esse conceptum ipsius b.
Et rurtus si b concipitur per c inconceptu b esse conceptum ipsius C, t et ita
corceptus ipsius C, in conceptu ipsius a. erit et ita porro usque ad ultimum
Quid si quis respondent non dari ultimum, respondeo nec dari primum, quod sic ostendo
quia in ejusquod por aliud concipitur comeptu, nihil est nisi alienum, ideo gradando
per plura aliona, aut nihil omnino in eo erit aut nihil nisi quod per se concipietu
 quam demonstrationem novam plane, sed infallibilem esse arbitror. Ejusque
ope demonstrari potest id quod per se concipitur concipi posse. Sed adhuc
tamen dubilari potest, an ideo sit possibile; eo modo quo hoc loco sumitur
possibile. Nimirum non pro eo quod concipi potest sed pro eo cujus aliqua concipi
potest causa. Multa enim rosolubilis tandem in primam actu existentem.
Nam quae a nobis concipi possunt non id eo tamen omnia produci possunt, ob alia
potiora quibus incompatibilia sunt. Ostendend. ideo Verum Eas quod per se concipitur
actu esse probari debet adhibita experientia, quia existunt quae per aliud
concipiuntur ergo existit etiam id per quod concipiuntur. Vides quam
longe alia sit opus ratiocinatione, ad accurate probandam rem per se existentem.
utte hom di aelrus contere c opio