# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0018 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0018?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8 # Folio 9v, page id 00068703:0018 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=18 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000018.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine # Lines: 75 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. prop. H8. Omnis substantia est necessario infinita quia quia alioqui terminaretur ab alia ejusdem naturae per defin. 2. et darenturd substantiae ejusdem attributi contra prop. 5. calli em Ad Haec propositio ita et ita admittenda In schol. elegantem habet ratiocinationem ad probandum substantiam in suo genere esse. rem quae per se concipitur esse unicam in suo scilicet genere, quia ponantur esse plura individua, ideo debet esse ratio in natura cur sint tot non plura. Eadem cum faciat cur sint tot, faciat cur sit hoc et hoc. Ergo et cur sit hoc. Ea ratio autem non est in uno lorum potius quam in altero. Ergo extra omnia. Una responsi objectio fieri posset, si dicatur numerum earum esse interminatum, sive nullum. sive omnem numerum excedere. Verum corrigi potest, si aliqua tantum ex ipsis sumamus, et quaeramus cur illa extiterint, vel il si sumamus plura aliquid commune habentia v.g. in eodem ex loco existentia, cur illa in hoc loco extiterint. prop. 9. Quo plus realitatis aut esse unaquaeque res habet eo plura attributa ipsi competunt explicandum erat quid intelligatur per realitatem aut esse, sunt Demonstratio: patet ex defin.4 enim haec obnoxia aequivecationibus) Haec autor. Mihi eam inde pratere non videtur. Hoc tantum sequitur quo plus realitatis res habet eo plus de uno aliquo attributo ipsi compitere Nam potest una res plus realitatis habere quam alia, ideo quod ipsa major est in suo genere, seu majorem attributi alicujus partem habet. V. g. circulus pon extensionis habet quam quadrabum inscriptum. Et dubitari adhuc potest an pluro dentur attributa ejusdem substantiae eo modo quo autor Fateor interim hoc admisso eo perfectio et posito pro tC attributa esse compatibilia eo perfectiorem esse substantiam attributa sum sit. quo plura habet attributa prop. 10. Unum quodque unius substantiae attributum per se concipi debet per defin. 4. et 3. Sedsne ut aliquoties objeci sequitur non dari nisi unicum unius substam per defin. +. et. attributum, si quidem totoin essentiam exprimit prop. 1. Deus seu substantia constans infinitis attributis quorum unum quodque aternam et infinitam essentiam exprimit, necessario existit. probie perp res affert demonstrationes. Prima. Quia substantia. Ergo per prop. 7. existit Sed hoc supponit D et substantiam necess et substantiam necessario existere quod ad prop. 7. non fuit satis demonstratum, et Deum esse substantiam spa semper possibilem. Quod non aeque facile demonstratu est. I corpora dulila causa esse debet tam cur res sit quam cur non sit. At nulla ratio esse potes cur DEus non existat, quia non in ipsius natura neque enim impllio contradictionem, non in altero nam alterum illud vel erit ejusdem attrit naturae et attributi adeoque jam erit DEus, vol er non erit, adeoque nihil habebit commune cum Deo, adeoque existentiam ejus nec ponere nec Respondeo i nondum probatum Dei naturam non implicare, tametsi autor id asserere sine probatione absurdum esse dicat. 2. impedire potesti poterit esse ejusdem naturae cum DEo in quibusdam non in omnibus Entia finita existunt (per experientiam). Ergo si infinitum non existit, erunt ipsa potentiora Ente infipito. Respondetur si implicet Ens infinitum nulla potantiam habebit. Ut taceam improprie dici potentiam de existendi vi prop. I 12 13 Nullum substantiae attributum potest vere concipi, ex quo sequatur substantiam posse dividi. seu substantia absolute sumta est Nam partes destruetur dividendo, partes non erunt infinitae existes adeoque nec substantiae. darentur plures substantiae ejusdem naturae existen indivisibilis Corollarium tunc sequitur nullam substantiam adeoque nec corpo ream esse divisibile x. 4. effectus cognitio prop. 14. praeter Deum nullai dari neque concipi potest sub stantia. Quia DEo omnia competunt attributa, nec dantur plures substantiae ejusdem attributi, ideo nulla datur substantia praeter deum. Omuta haec subs supponunt definitio nem esse attribu, nem substantiae, quod sit Ens quod per se concipitur, et alia multa supra notata ta seu perse non admittenda fnihi nondum certum videtur corpora esse substantias. Sejus de mentibus ux Conoll. 1. DEllm esse unicum Coroll. 2. rem cogitantam vel rem extausam esse vel Dei attributa vel Atributoua E Ho et confuse loqui ess Fpraeterea nondum ostendit exten- sionem et cogitatio