# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0020
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0020?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8
# Folio 10v, page id 00068703:0020
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=20
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000020.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

prop. X 25. DEus non tantum est causa efficiens rerum existentiae, sed etiam
essentiae. Alioqui Deus  posset rerum essentia siine DEo concipi. per Axiom. 4.
Sed haec probatio nullius momenti est. Axioma enim quartum non Nam ut concedamus res
essentiam rerm sine DEo concipi non posse non ideo sequitur Dhum esse essentiae rerum cansa.  Axioma enim
ex pros
quartum non hoc dicit. Sine quo quid non concipi potest, id est ejus causa quod sane falsum esset
cenfuum circuli
nam linea sine puncto concipi non potest: non ideo punctum lineae causa) sed hoc tantum effectum
c
cognitionem involvere cognitionem causae. quod longe aliud est. Neque enim hoc axioma est
convertibile. Ut taleam aliud esse involvere, aliud sine ipso concipi non posse. Parabola
cognitio involvit in se for cognitionem foci, potest tamen sine eo concipi.
Coroll. Res particula es nihil sunt nisi Dei attributorum affectiones, sive modi, quibus
attributa Dei certo ac determinato modo exprimuntur. Hoc ait patere ex defin. 5.
et prop. 15. sed non apparet quomodo hoc corollar. connectatur cum hac prop. 25. Certe
Spinosa non est magnus demonstrandi artifex. Corollarium hoc supra dictis satis
patet, et verum est si saco seusu intelligatur non quidem res esse tales modos
Sed modom concipiendi res particulares, esse modos determinatos concipiendi attributa divina
prop. 28. Quodcunque singulare sive quavis res quae finita est determinatam habet
existentiam non potest existere necque ad operandum determinari; nisi ad existen
dum et operandum determinetur ab alia causa, quae etiam finita est et deter
minatam habet existentiam, et haec iterum ab alia; et sic in infinitum.
Quia nihil determinatum finitum et certo tempore existens exubsoluta Dei essentia sequi potest,
Ex hac opinione recte expensa multa ubsunda sequantur. Revera enimres ex natura
Dhi hoc modo non sequentur. Ipsum enim determinans ab alia iterum determinatur
et sic in infinitum Nallo modo ergo res determinantur a Deo. Deus tantum absoluta quaed
et generalia de suo contribuet. Rectius dicendum unuu particulare non determinari
ab alio, progressu in infinitum; alioqui enim revera semper manent indeterminata.
utcunque progrediaris: sed potius omnia particularia determinari a DE0. Nec posteriora
priorum esse causam plenam, sed Deum potius posteriora creare itant connectantur priocibus
secundum sapientiae regulas. Si dicimus priora et causas efficientes posterionum
vicissim erunt posseriora quodammodo sines causae finales priotam, apud eos
qui ponunt Deum seundum finem operari.
prop. 29. In rerum natura nullum datur continuens, sed omnia ex necessitate
divinae naturae determinata sunt ad certo modo s existendum et
operandum. demonstratio obscura et praerupta est. ducta per propositiones
precedentes praeruptas obscuras et dubias. Res pendet à definitione
contingentis, quam nuspiam dedit. Ego cum aliis contingens sumo pro ee cujus
essentia non involvit existentiam. Hoc sensat res particulares erunt contingentes
seundum ipsum Spinosam per prop. 24.
Sed si contingens sumas more quorundam
Scholasticorum Alistoteli et aliis hominibus usuique vitae incognito; pro eo quod
contingit, sic ut ratio reddi non possit ullo modo cur sic potius eveneris quam
aliter, quodque itu est indei cujusque et cujus causa positis omnibus requisitis tam intra
quam extra ipsam, aeque disposita fuit abd agendum quam non agendum, puto tale
contingens implicare omniaque esse sua natura ex posito hypothesi voluntatis
divinae statusque rerum , certa ac determinata, tametsi nobis in explorata, neque
inse ipsis sed ex per suppositionem sive hypothesin externorum suam deterna
determinationem habentia.
prop. 30. Intellectus actu finitus et actu infinitus Dei attributa Deius affectiones
Hanc propositionem satis claram
comprehendere debet et nihil aliud.
ex praecedentibus et sano sensu veram noster autor per alia obscura et dubia
et remola more suo probat: nempe quod idea vera convenire debeatcum ideato, id est ut per
se notum (sic ait etsi ego quomodo id per se notum, imo verum sit non capiam) id
quod in intellectu objective continetur debet necessario in natura dari. Quod
non nisi una substantia datur nempe DEg. quae tamen propositiones  obscur
et dubiae, et longe remotae sunt. Videtur autoris ingenium fuisse non valde
defortum: raio procedit via clara et naturali, semper incedit per abrupta et cirmitus
pleraeque ejus demonstrationes magis at, circomveniunt (surprennent), quam illustrant