# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0023
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0023?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8
# Folio 12r, page id 00068703:0023
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=23
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine
# Lines: 70 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

frnctatus Theologico. potiticus continens dispertationes aliquor, quibus ostenditur lbertatem
plitosoprandi non tantum satori peite B Perpublicaesace posse concedi, sed et eandem u
cum pareRerpublicae ipsaque pietate tolei non posse. Hattan
per hoc cognoscimye quod in Deo manem
Johannes Epistit Cap 4 veis. 13.
deus in nobis, quod despirite suo dedit nobis
tambangia pud Hemicum Kpurath 1670.
e
cap. 2. fuse docet propia tas non fuipe doctie redertos revelatoibus, mansipe illis eadem qua
aute de rebus speculatiois habebant jd napudicia; prodretos etram inter se disserstisse, in rebus
peculatiors, ed nn in rebus ad probitattem rerementidus Marsis Aprosogiae imaginatione
mibutis pellam apparuisse in oriente; josua repraese tato, durante dintius luce diuma credidis
Dosuam et religiam mititum turbam esse id a statione soli Non potunt sosua suspicari causam
dinturnioris oriri posse ex inima glaere quae Turc in regione aeris erd (od. Eos.  cap. 10. ver. 11.)
refractio soluto major oriri potuerit, vel aliud quid siile quod sum non inquorim,
sic etiam Espiae
siynumumbrae rehogundae ad ipsius captum revelatam turt, nempe per retio gradatoriem solis
nam ettam putabet Oles moveri: el de parhelis forte nutquam nec per sovenium cogitaoit Ad
captum Nouchi etiam revelatum funt, deum humanum gerus debere, quia putabat mundum extra
qulllae gonam non habitari. dat DE deo habuer opimones valde simplice. Adsmus Eyuoravis
Deum esse omniscium et comnipotentem se enim in BEo abscondodit
et suum peciatum coram Dex,
velut homine conatus est excusare. Nullum gitur aliud Dei albrientam novera tatdamus, quam quod omuu
vium esset quf
Kaino Deu revelat, fud ad ipsius captum, nemse ut rerum huvccenarum insejus; nec ipsi
ut sin pecceti poenitere, opus erot sublimiore de deo cogitaioes habere. Labumo se deus revelavit, eporquin DeyAbraham
Evia credebatn ar quataque nationem suam habere Dea pecaliarem vid Gen. C XXXI, 29 Abraham gnoravis de
esse ubique res omres praecogmosceret nam oravis deum ne sententia n sodomitoran queretr antequansres ar
mines essi digni; nec Deus ei aliter fint revetatis descodam inquat,
 videare unim juxta cqueretam
quae ad me venit fecerunt. Moses ium deus ipsims possisset cre divit Exod. Capu A. vers. 1. quid ssi muti
non credant, visus ergo otus indiffercens tt inscius frturarum humanam actionum Et dEy dat ei dm signo. Exod 
vers. . non prima signoc
Credidit mose
Dhum esse ea, quod exsitit, exiscet o eum vocat, 171 sevora quod hebraice tria tempra exisendi expin
e exx autem nature nnhil aliud docuit quam quod sit meseriedis benigum summe )etotypus es; item rochus anter
magine rei vise posse exprimi, nec videri, non tam prop reisepugnantium quam prospte liuana imbest
singulare vel unicum concessit dari antin quae ex mandato Devicem dE.
litatem: et ratione potentiae esse
cierent, sed luiens lummum deum, seu nebraeou phiasi deum deorum esse. exod. C. XV, 11., et X VIII. 
 vero Moses haec entia. Deo creata putavend dubitari potest, quia de eorumireatione non sequitur
sed tantum mundi vesitibis. Dium vid. Penteron X. 14 15. sibi solam Hebraeorum nationem eigisse, certamus mundi
plagam denteron Cap. IV. 19. et XXKIF ∞. 9. reliquas nationes et recsiones cure reliquorum d eo reliusse
unde dEus spaelis et dEus (vid lib. paracip. XXXII, 19.) Hierosolginae reliqui autem Dii reliquam rrationum
vocaitur (+ uno de ix dicebatur; eos mania esse, sola . Unde putabaat suam regionem feculiarem, et
aliam aerum demandare cultur, gentes quas rex assypiae in indaerorum terras duxit, crede bantur a leocibus dilamari, qua
cultum Deorum il ujus cerrae ignotaban (Reg. XBII, 2. 36.) Jacobus ex abenez raeopinione dixit propterenficis
nbi patriam pecere voluit, ut se novo cultui propararent, o Deos abienos hoc est cultum deorum illi terrae, in qua tum
erant deponerent. Jem XpXV. 2. 3 Davi sante dixit se a Dri haereditate exel et ad alios Deus colendos milti
(nam lb. 4. XXVI, ign credidre Moses troctens domicilium suum in coelis habere Dent. XXX I 27 Din
e revelando opmienibus erus accommoduoi, non ut indicare isiaelitas vitulo adorati reliquis gentibus
similes factos XXX 1II, a. 3. se missum esse angelum hoc esters quod vice speremi Entis curam haberet
honas se conspecto dei farile puitavit, codide ergo etiam dEum lurom regionum extra judaeo
aliis potentiis tradidisse. Nullus in vebri testamento hrabetur, qui magis seumdu retione, de Deo locutus est
eorum
a
quam salomon, qui luntum naturali vimres sui seculi superavit 4 deo etia se suprategem (nam ea illis
tuntum tradita est quorationeque naturalis intellectus documentis carelt existimavit, legesque omnes
uo reger spectant, qt quae tribus potissimum constant Denter _I. XVII. 16. 1F parvipependit inu eas
er prolavit (; in quo tamen erravit, nec quod plriloso phoedigu exit nemse quod phritosi poluptat
Andusserrt) omnoa fortuna bona mortalibus vana esse docuit (ii e snihul hompres intellectu prese
echielis sententiais adesents
eius habere, nec majori supplicio qua, stultitia punire. proberb. XVI, 23
rosis repugnantes invenerunt Robbon, qui nobis illos qui jamtum extant libros prophetarum pela
pay. 2
querun (ut in tractatu sabbati Cap. 1. fol. 13. marrati) ut fere deliberavenint ejus librum intei cundo
Des
pso expertare qud per tandes mngura vn caonide ca patto ust di norrateir apunt e t
e
siu