# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0086 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0086?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8 # Folio 43v, page id 00068703:0086 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 44r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=86 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000086.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine # Lines: 62 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. profundiorem, et conscientiarum regulas, et sitas maximas de justitia et jure quaestiones, saepe tetrici minis et superciliosi fiunt, et amvenioris doctrinae hostes, et quasi censores humani generis ee et morum ac religionis custodes, severius in illos statuunt, qui a ab illo studiorum duriu genere sunt alieni, aut qui vel minimum a scholae placitis quadam philosophandi libertate recedunt. Quo factum est, ut vicissim ab aliis certatim lacessantur. Nam liberiores quidam in hos Magistuos nostros seve soctores omnem satyrae dicacitatem consumunt, multinunc mores ecrum hunc doctrinam, nunc linqua dictionem vellicantes. d cum enim meditandi consuetudo et secessus minus incundes in hominum congressibus reddiderit, et omies parum graba sint Scholastica dogmata tum argumento a sensibus remoto, tum tractandi methodo tum vero maxime tractantiam supercilio et plerique homines in ea quae nolunt discere contemtu tanquam ignorantia Apologia utantur, mirum non est si eruditi accusant in scholasticis bae tanquam barbaros si mathematici et novatores chimaeras opinionum inexplicabiles chimaeras, si denique pragmatici tanquam chimaericos, si aulici et foeminae et liberioris vitae amantes, tanquam vitilifigatores ludimagistros et vicilitigatores et gratiarum hostes incessunt. Est porro genus quoddam eruditorum inter Mathematicos et Scholasticos medium, ex utraque doctrina promtiora tantum et faciliora atque in vulgus plansibiliora delibans, quae quibus non inepta oratione vestitus, etiam passim phulosophiam quandam novam et popularem, ipsisque foeminis et aulicis non ingratam maxime autem juvenibus laborum fugientibus placentem introduxerunt introdaxit Quod quidem ego landandum censerem magopere, si studium a magnopere, si pro introductione interioris doctrinae ac scientiarum profundiorum haberetur. sed video multos novae hujus philosophiae professores solito mirtalibus vitio, caetera illa magis abdita quae ipsi non attingunt, spernere ac tradurere, tanquam vana profatua inania veritatis re rum nulliusque usus aut usu vacua. Scilicet soli sibi tenere videntur arcem veritatis illi tenere videntur, atque editue doctna sapientum templa serena disa si Apoterem, si platonem n si Aristotelem nominis si veteres nomines, suctidentes videas, usque adeo illi si platonem, Aristotelem aliosque veleres, nomines scerit es rident; si Sunctos patros si d, si judicia Academiarum, si recepta Ecclesiaa dogmata, humeros movent. Lectione autorum, tempus perdi arbitrantur. Criticis studiis linguarum observationibus, orientali ejruditione ritibus, veterum nihil putant ineptius, criticis linguarum exoti maxime veterum et orientalium cultoribus et antiquitatum, nammorum veterum, inscriptionum, et in explicabilia docentes ex quo aliquot novorum Magistrorum libeltos volutarunt