# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0117
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0117?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8
# Folio 59r, page id 00068703:0117
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 58v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=117
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000117.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 145 lines, status machine
# Lines: 145 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Quanti jam faceromus Geographum,
qui nobis hanc insulam gradibus designaret
qui tempora aditus, notasque omnes felicis cursus
describeret ita scilicet mortales felicitatem
extra nos quaerimus, quam domi habemus
nisi in potestate habemus. Nos scilicet
ipsi abjecimus dona coeli, nos ex Macaria
regione quotidie aufugimus, et ex natura
matre novercam fecimus et vivndi
intem peranti Neque enim dubium, est quin variis erroribus, ac
i mollio ineducatione et vivendi
intemperantia fregerimus vires, quibus conditer rerum
eu ada ut itaquei
aut in
natura hominem munivit; et infra anicualia
decidimg, quae noxia et utilia gustu
discernunt. Caeterae autem infelicitates
nostrae, quae magis ad anicuos pertinent, omnes
a nobis ipsis profitiscuntunt accersuntur, et
a stultissima quadam injustitia proficiscuntur
quacunque qua cuique jucundum est alteri insulta
posse, ita enim sibi tanquam superior plaudit
Hae mortalium deliciae sunt pasci mutuis malis
Inde vero conjurata omneam in omnes alitia hostililanimo etsi civiibus verbis tecto
quod in corpus et possessiones per leges aperte
non potest, in existimationem exercet; alter
per alteriuque ruinas viam sibi ad potestatem
parat; qerunt plures quae pauci habere possunt
negligunt parata et de quibus nemo contendit,
etsi meliora
pota
et melior
Oieros mortales quibus
naturaas
na persuasibu ptos. Volunt, isi miseri esse non curam
vacut
esse, ut gri dumcoloriari possins alios essee nobis
quam  quod maximis taboribus, et samtatis  ipsius jactura eo perveniant unde alos dispicere possint
vietem autim
miseriores. quid d enim ambitiosi faciunt, qui
quaerunt alios contem prae se contemnere posse, ex libidinosis fnstia tamen sia simper superevint
At vero contraria est natura Ignari miserum atsis
esse unt contagio qui inter miseras vivit, fel
ignari eam esse naturam verae beatitudinis,
ut ipsa communicatione augeatur, et quanto
plures felices sunt, tanto singulos esse
feliciores. Tria maximu vitae bona sunt
sanitas, sapientia, et amicitia Tria
Trianaxima vitae bona suntsanitas, sapientia
et amicitia. His unis di montates daremtus
operam, iatera nomna, adjicerentur. Quodsi
fquidem fateor sanitatem non esse in
potestate, et amicitiam,
ant  cotq iscusice velint
+barbaris sestibus + ha nsZueipsos
motestaerit mentique obsesabitur
quorum magis tachabit
oppositio, quam superatio
niorum
aut natante fortuna ipss
pristina felicitas sensum
impatientiores facit
majore scilicet sensu
injuriae aut obstacul
ndeot qui successib
assevere. Si qui vero
propemodum
praecedens
mofficiat
taler
objectu iritamento
et dubihante aut untante
fortuna ipsa pristina
felicitas danosaa
qua eversa caetera
ate vertia no cumento est
maxima mala consequuntur
ne
u i sitate
aut negotiorum
Mepitu obturbat
boni malive
sensu sine
ins
obeversantur
anpore seut
um
ilem bruti
ue
obstacure apud eet qui successivue
nssoevere
malt
ud si qui veros
nisi fore e animes
marte
ignam
n0
srantiave corfescens
ut vitam
+ et avari moliuntur
emum lagnitahoo
en
agnita honorum opunque
vanitas  intar corporis dolore, et terrores
aeret mimio rede
animi dubisen futuri et de rerum summa incertos
cruciabit cometant silicet Quodsi nossent
saper fali splicitatum
 naturam felicitatis
prium ubi prospicerent necessari ubi necessa
riis procanesse
vana bo
proeter ai tur
necsas non bona mania
et amicitiam quaecerent
sed scientia beate vivendum
duo maxima
instrumenta. Scientia enim nobis potestatem
in naturam rerum tribuit, et nos contra
rerum fontes aperit, et potestatem nobis
ut
a et nos
in natusa abaunit. Amicitia ante
facit, ut mutuo adjutorio tutiores simus, et
contra inguri
facilius nobis res externas subjiciamus. Utrin
Tantem helidissima quaedam voliptas
exurgit purissima quaedam et fastidii
haractere veras utiritates insignivit
 
omnia abeant,
verae beatitudinis, eit ipsa communication
Felicitatis
nugeatur, et quanto plures
a e prre s gelaresi
stutud et tanquil
expers voluptas exuroit, quo natura
peo certo enim habendum
vivenda volgo (tame
an
et
lia
am
et nostras cognitiones
viresque communicemus