# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0122 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0122?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8 # Folio 61v, page id 00068703:0122 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 60r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=122 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000122.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 90 lines, status machine # Lines: 90 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Eus olim d definioi, quicquid distuncte cogitable est, Existens quod distincte seu sibile seu perceptibile est. Apriomrem explicando, Ens est quicquid possibile est, actu vero Dantuo quaedam potentiae prognantes, quae non possunt non esse actuatae, talis est in deo existit, quicquid optimae possibilium serici in est potentia existendi, in animali potentia percipiendi; in Entelethia agendi reus est specces infinia simulque inbieticum, quia est immultiplicibilis, idem de videndum, an oignes perfectiones sumplicnter smplces sint infuitudinis capaces universo dico potest, sed revera universum non est Ens. Infinitum in creaturis nihil alud est, quam indefinitum, seu cujus fues, sunt incerti sic quovis numero alius major est, sed non datur numdius infuntus, etsi numeri sunt mulbitudu et compatibiles interse quovis inctu du tur velocior, nullus autem est velocissimus motus Creatura igitur semper aliquid a deo accipere potest, nihil dens ab ipsa difficultas est de praedicatis dei non necessariis, ut quod est creator, redem nfinit tor an accidentalia dici possint. Certe essentialia non sunt quae libere facit Intermnstam An ergo mulatio fit in Deo; cum eadem de eo non quovis tempore enuntiari possint. Ante mundm conditum non erat creator autes instum natum non erat redemtor nisi quis neget de eo praedicatu emporalia locum habere. Dicendum videtur non Mutationem in deo locum habere sed ad summum Variadiones Admissis enim in deo praedicatis temporalibus viriatio in eo erit; sed mulitio est variatio quae involvit imperfectionem in variato; quale quid in Deo locum non habet. Fonnarum eductio e potentia matriae, non debet intelligi nisi de maificationibus. quales sunt figuiae, aut vires derivativae; quae consistunt in limitationibus absoluti Absolutum dupliciter sumitur, nam opponitur limitater, et sic modificationes non sunt accidentia absoluta; opponitur item respectivo, et sic modificationes sunt repbsoluta apponu et accidentia absoluta, sed relatiories sunt respectivae umglobus fit ex ligno globositatemfieri Arstoteles negat, nullo jure, nam autea perupe lignur P. Teum Alvysius temmik 2 et philo sophia ihectog ae et mediana minstra negat accidentia posse subsistere sme subjecto similitudines ptossunt esse sibi similes. Sic ratio a ad b potest esse similit rrationi c ad d Temmik. P.8q. ait fuctandia solam fidem ostendere discrimen inter substan Ai tiam X subsistentiam,, et substantiam quidem accigentibus substant. sub sisteaam postit actionibus incidemus in doctrium noroReciam lis socrates qua albus movet visum, qua caporus auditum, qua calidus tactum, ut supra notavi A. istud qua talis, facil subste subsistentiam in divinis diversam subsistentia creata corsistitm negativo, ut scilicet alseri eris non sit muncipatum subsistens habet basin actio um Naturmumana At personalitas increata s nova perfectio, H pater Temmik p. 90 pulat creaturam non posse alia hypostatice pssumeret sed quidam tamen putant manum hominis Si Aistoteli Motus idem est quod nobis mutatio. sed quod motum vo- non habere propira utis in se subsistentiam, Camus nempe localem, ipsi est latio Poxa. S distinguit autem Generatio nem ab alteratione, quae revera nx isi in speciem differrent, is formas quasdam substantiales Rquitur deus non tantum Cum imprinit aliquam veritalem vel cognitiones statuisset vel angelus sed cum silunt efficit nt scigmas eam ab aliquo voluntarie imprimi Arrima supponit corpus umanum, auperfectum per formam corporalem Ad libertatem perfinet ut liberum determinet scipsum; sed hoc non sufficit ad libertatem, est enim notio spontanti potius. Sd addendum est, ut sit spontoneumcmelectione Eucharistia et vicissum schrolasi ci pitant corpus posse inextense tt Hpene trabinter existere impenetabilem eum corpus impellit prytgali menepsed imvoluntarii rictus pendent ab appetitass nsensibilibus aninae voluntaru a extensum e son omnes tolum fit ex partibus, tale totum est unitascuue partes sunt factiones quoetratura spiritum se posse redtecre p sensibilibus t post ita eno d erimus Corpusculum qualia sunt nimima pante, et haecminium corpuscula replicabisiat asti qua deponere lopltitionem rei seme coyputae. sed idem de quodis porituio critatesuo ad eboy ens enisse endo praeode pestis non semper eodem mod pligunl aliquando bonum minus deceptae, at hano. isse hum esiliber, ut facismere pote adit ives sue taliquo uprnsa ars atilistunt ne foramem forumine claudatur Hon Fabius jucati nojes mnemnibus quauom es venatio + et quicquid de Musico de albo dici uost pus