# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0191 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068703:0191?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8 # Folio 96r, page id 00068703:0191 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 97v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068703&page=191 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068703/jpgs/default/00000191.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 137 lines, status machine # Lines: 137 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. uni nadversionsin n examine (pecimen sextum Empiricum datem percus libro pyrchoniarum Hypothesiam pricud datum. Sextum Empiricum cum Methodo et judicio atquetum docrina rem Scepticam tractasse agnoscendum est. Bina ejus opera habemus, libros tres pyrrhoniarum Hypothesium quibus team sententiam explicat, et Octo Libros pocepticorum adversus Mathematicos, i est dognraticos quibus qui cum totius sectae fundamenta ontineat aecersatits eace hos oppugnat. Libro primo Hypothesium, (quem speciminis ergo pertustras suffecent Hypot hesium cap.). Dogmaticos ait inventam credere veritatem, Academicos inventu impossibilem, Scepticos nes negare inventam, sed tamen quaerere adhuc inveniendam dxminat adhuc nec spem deposuisse. Sed si vera est 160bDErE,a, quam autor pellat C4. et inculcat, c. 6. nontraque seu aequivalentia rationum, ut cul duarum contratictoriarum. non video quae spes inveniend sinibus oli oppositas rationes quae hadenus hominibus junoere ut semper eque nitis intalligi il p supersit; nisi forte velint sceptici, seemolent non nisietactenus itilisiveli quae hacterns apertae sunt cognitis rationes a se intelligic sed eap ita ubique inter se line commensuratas esse, ut semper utrinque aequivaleant difficillimum (etiamp deus aliquis c studiose in id ipsum incuonisiet) et monstri simillimum fuerit. H aequale guut aequales adeo abest, ut monstro simillimum e vix Deo aliui id in incumbenti factu pronum videatur usque adeo ousta commensurare inter finge aequivalere sam rationes hot m in e o demonstrani potest impossibilem aliqundo affirmationis et negationis perpetua matitnis aequabalentiam aesse: sunto tres casus pares inter se; se Et ab sal te exegresiec txempli causa si constet rem contigisse durante triennio, incertum autem esse quo anno contigerit. primo, e itet no tiones Ale quel nveniri =nec ratio suppetat, cur alter medio an ultimo Hc Hic quidem aequivalentia esse potest erit atieri plaeferatur. lajus annotum pro alio pro aetero; sed eo ipso fieri nequit ut sit aequipollentia inter Est et Non. Caappellemus A, B, C inter casas ut nulla ratio sit pro uno annu magis quam Dico non pose ss aequivalere A et non A. A nam non A continet B et C, e praeferta Bconmet aequivalet issi A aquevalentia est et tori. santo tres i casus A, B, C. continet B et C, et B pariterac C ipsi si aquivalent singuta equivalent, ergo non A est doplum ratione ipsins A. atque hoc ipso principio vel simili gradus verisimilitudinum nascuntur, hactenus adogicis non pro dignitate, tractati. Finem sceptices autor innuit (Cap. 4.) et statum si res eventus non pertinet at esse Arapagiar seu vacuitatem animi a perturbatione idque sa pluribus explicat is exinde sed qui perpertuo dbitat, plsperet insp in sueu m inter spem metunque anceps et u atrique obnobius fertur: qui scit. certa e scit ncene vetuit necispetati sel esxpectat eie consilia capere potest, quibus insistat, neque eventibus pertarbatur: neque ad quembis eventum furbatur aut ad consilia mutanda sares gitu orpetcum danmo hoc tamen commodi labet Sepecilassentimtere Scaptalis assenti quod perplexus non est. isettierlatio Eredit etsi Caeterum sceptia dubitationem limitibus quibusdam satis coarctat autor, vult enim assenfim veritatibus quae sensu percipiuntur e dictu puto me calefieri, sed ad angilli A, pertinebit ad unirum non-A aeq bis aequibalebit ipsi A. ica ptese est Aetntu A aeque pollane sive ve ipsi A, vel quod eodem verisimitiende duplum eodem redit, casus non -A verisimilitudine duplus est casus A; ac proinde falsar A A et non A aequipodere sensibilium. Hic observo non satis limites dubitationis definiri: nam nec sensibilia semper certa sunt illae perceptiones semper certae su calofior; sed talia non esse de quibus in scientiis dediputetur quae a sensibus proficisci videntur, utquae a Somniis ostenduntur. itaque notae dandae erant, unde intelligeretur qui e interdam dubia sunt perceptiones, ut quae et somntis ostendantur, rerum. ostenduntur; et non satis apparet, quid in controversiam t fane dogmatici quoque in telligentes pleraque vocari mereatur Addit tamen cum quis hoc ipsum ponitis quod statuat aliquid non ponere non statuere ut rem niam quae percipimes non uo substantiis, se aut finis sed ut haenomenoi atque hoc quide non male: est scepticos on substuntiarum qualitatibus, sed pro phaenomenis habent, sic iris eticene rationi secundum phaenomena adhaerere, atqu ita (c. 8) atque ita vivere secundum sensus et mores. id tantum quaeri an res sint quales appareant (c. 10) Recte id quidem, sed quid hoc ad imperturhabilitatem obtinendam non nisi a phaenomenis perturbemur, nec referat, utrum frebus assimilentur+ Admittit etiam artes (C11) ubi sape non de phaenomenis sed de rationibas agitur: apparet ergo rationes ipsas, velut numerorum, a sceptico eo ris non est substantia cum nuspia inveniatur, et color viridi quali iteumque edanestat admitti debere, etiam ante experimenta, quam multa enim aduti praeterea se cum srationes secundum menon aliud quae inde deducit aliquid consequente npscitur consequentia faque imanibus tantum verbis contra digmaticos litigant, quaeagendo ipsi refutant; cunque bigant cum in vita varisini alia prae aliis eligant, quac proinde majorem cacrenti phaenomena adminu, rationes admittit praeter phaenomena pris. molcant ae quipollentia lacta ipso sublata atianu ver t’adivis bidet B, vel ad annum C; ex hypothes jam B3 aequionet i A. et a eotuse Bitidem aequivalet s A, Ergo ipsi A, seu vatore rationis est non A, psus H nq liad enim est phaeno-