# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068720:0001
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068720:0001?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 3a
# Folio 1r, page id 00068720:0001
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068720&page=1
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068720/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
# Lines: 54 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

erum est affirmatum, cujus praedicatum inest subjecto. Itaque
in omni Propositione vera affirmativa, necessaria vel contingenti, universali vel
singulari Notio praedicati aliquo modo continetur in notione subjecti; ita ut qui perfea
utramq
cte intelligeret notionem subject, quemadmodum eam intelligit Deus, i
is eo ipso perspiceret praedicatum subjecto inesse. Hinc sequitur omnem sciertiam  propositionum
quae in Deo est, sive illa sit l simplicis intelliu entiae, cirurerum Essentias; sive visionis
circa rerum existentias, sive media circa existentias conditionatas, statim resultare ex
perfecta cognitione curjusque Notionis subject intetlectione cujusque subresti et termini praodicati
subils ite qui ullius propositionis subjectum aut praedicatum esse potest; seu scientium a priori, complexorum oriri ex 
oppositum
Necessaria propositio est, quae resolvi potest in identicam, seu cujus contrariuu
bsolupe
quo  libertatem comitari solet comitatur. Equilem Nimirum implicat contradictionem. Exemplo rem ostendam ju numeris: Binarium vocabo omnem
Numerum qui exacte dividi potest per 2. et Ternarium vel quaternarium, qui
exacte dividi potest per 3 vet 4, et ita porro. Este jam eroposier resinitio Omnem
autem numerum intelligamus resolvi in eos qui eum exacte dividunt. Dico
igitur hanc propositionem Duodenarius est quaternarius esse absolute necessariam
pntione) Duodenarius est binarius senarius (ex definitione)
extesdition
ternarius. Porro Binarius Binarius est quaternarius. Ergo duodenarius
est quaternarius ternarius. Ergo duodenarius est quaternarius  uquQv. E. Dem
autem Quod si aliae definitiones fuissent datae, semper tamen ostendi potuisset rem tandem
eorem redire. Hanc ergo Necessitatem appello Metaphysicam vel Geome-
tricam. Necessario autem opp Quod talinecessitate cavet, voco contingens,
quod vero implicat contradictionem, seu cujus oppositum est necessarium, id impossibile
appellatur pare esseutsatos quaescilicet ad rerin essentias pertiuent, suntque aeternae veritatis
In Contingenti Veritate, etsi praedicatum revera insit subjecto, tamen
potlet
resolutione utriusque licet termini in infilitum continuata, nunquam tamen pervenitur
indifinte
ad dennonstrationem seu identitatem, soliusque Dei est infinitum semel comprohendentis
perspicere quomodo unum alteri insit, sive perfectamque a priori intelligere contingentiae rationem
ita quod in creaturis suppletur experimento a posteriori. Itaque veritates contengentes a
scilicet.
necessarias quodammodo se habent ut i rationes surdae, numerorum incom
mensurabilium, ad rationes effabiles numerorum commensurabilium. Ut enim Numerus
_ aliam ostendi potest Numerum minorem eoum alteri majori inesse, resolvendo
utrumque usque ad conmnem maximam communem mensuram, quo fucto res ita et
Metaphysice loquendo, esse indifferentem, cun  DEus ex perfecta quam habet propositiones essentiales seu veritates demonstrantur, d resolutione instituta
donec perveniatur ad terminos qbi utrique iisunt, tam praedicato quam subjecto
quos utrique termino communes esse, ex definitionibus constat. At quemadmodum
Numerus major essa alterum incommensurabilem continet quidem, licet resolutione utcunque
in infinitum continuata, nunquam ad communem mensuram perveniatur. ita contingens
in contingente veritate, moquam pervenitur ad demonstrationem quantumcunque notiones
replvas. Hoc solum interest, quod in commensunabit irncti uli ratimibus surdis
nihilominus demonstrationes instituere possumus ostendendo errorem esse minorem quovis
assiguabili, at in Veritatibus contingentibus ne hoc quidem concissum est hamarae menti creatae
Atque ita arcanum aliquod a me evolutum puto, quod me ipsum diu perplexum habuit,
non intelligentem, quomodo praedicatum subjecto inesse posset, nec tamen propositio
tioret necessaria. Sed cognitio rerum Geometricarum, atque anclysis infinitorum hanc mihi lucem
 mre metu e em mae aati tmuie
intelligentia incom–
plexorum