# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068737:0102 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068737:0102?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philologie, Sprachwissenschaften LH 5, 2, 1 # Folio 50v, page id 00068737:0102 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068737&page=102 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068737/jpgs/default/00000102.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine # Lines: 50 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 96. Taohos es V. 47. Et sia suoju ( Delphos deliberatum nipsi sunt onconsulerent pollorem. I Scripto res) Vossius fust Or. l. 5. c. 4. Sect. 4. st Et Sia Suojr est quando quae naalitus D se invicem praedica, rentue vel sinc mutatione, ut tipulla Aonescor; vel cum muta muum . Hic n. ventus a septent tionbus oriens Nep. 131, 5. in Remotisfsimum ad discerdum, formide, nimius timor, domnis consuitudo: ponuntu ut duo contradistincta et dispatrata intur terturbatio animi. Varro delibatis educandis. Qos. Inst. du sub eddem genere, intidum toto,s genere diversa. Spees qnsi Or. p. 33 5 qui se ofitebatur hominum mores naturasque ex corpere, oculis vultu, fronte pernosere. 6. Minca ontrari: VB Evos sra suojo v. pag 47. 1 aE aca. Parva non magna. Allicismus, teste Scaligs. exerc. 300, 2, v. hynongmria, Epergasia, Generis ad species enumgatas appositio. 2 quando ans cumt substaa unum p ans constituct divellile tan) quam absolutum) 1. Adhuc n. videbatu natas quanvis malos. u hocee supplicio capitis afficere (qua malos dicit, simul hoces sicit, facit tum Emphaseos caa d dicit: Hocus mali quatenus hoces, s. Gahoes, non sunt interficiendi) factan Lit l. 2. div. Just. 2. Grot. Malik, II1, n. Eviet P spiritum Higno illigi priritu igneu idemp Spiritum et aquam spiritum aqueum illi- git. Joh. III. sic ad ducit ASt. XVII, 25. Gen. 2,7. II. Macoab. 720 Gen. 11, 16, BTof. 218, Matth. 1V, 16. quem refu- tat du. 3. Henricus in Dip. 11. de Baptismo. quando substaa divellitus a substaia en qua vilem) Levis Tipul la u lymfcor fugidos transit lacus. Lacus Ho nescor, cum Aousa sit Gengs. Lacus spes, insidicas: Nonius in Tipulla. Sic Genus a spee divellitus Natura est trincipium et caa motus e. s. principium cale, in deffinit. Aslis. Nep. 131, n consilium tantin duox quoruu consilio uteretur id. XM, 3, 2- v. n . Vento aglone venisset se- e duo Accidentia divulsa) 1 Sragna vetustas, magna consueluad inscedit, lic. a fam. ep. 16. Notante Vito Amerbam ehio, quanquam alitque illigere possis. 2. S. 1. Instit. A sutels. Intea st sus et potestas (oli ligunt est des e potisolis sia est justa potestas trentur. I1. disp. Thes. l. l. t. b. Cum qu domo n n. ventus Or. l ex supa otie de +6, 10. ut vile Et S ad istum