# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0040 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0040?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philologie, Sprachwissenschaften LH 5, 4, 3 # Folio 20v, page id 00068745:0040 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068745&page=40 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068745/jpgs/default/00000040.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine # Lines: 33 recognised, mean confidence 0.99 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Et si possem aliquid victori serta pararem. Et potero, si fata favent: jungemur amici, Turba tui cultrix, Musarum percita amore Et quod Balsacius potuit, statuemus honores: qui te digna canet, vel qui virtutibus altis Dicendo accedet, licet eminus; ille coronam Auferet, immensumque tibi comes ibit in aevum Haec meditabar ego, duleique cupidine captus Grata velut coeptae fingebam somnia pugnae: Cum me his immersum rapidi cenosulminis ictus Excitat et placidam rumpit fragor ipse quietem Dum circumspicio, passim rorantia cerno Ora virum lacrymis: nec me praesaga mali mens Quaerere passa diu: Princepemeus occidit eheu. Johannes Fridericus honos et gloria Guelfum Occidit exclamo: visa est vertigine tellus Acta mihi, pl subitisque dies obducta tenebris. Tandem ubi mens iterum sibi reddita, quaero quis orbi sensus et a tanto capio solatia luctu Da Veniam Fernande in talit turbine moptim Rectra fidesque cadunt manibus abruptaque pendent Carmina, ferali mutaris haure cupresso. Non ego crudeles testabor nomine Parcas invidiamve Deum: frustra incusamus Olympum. Crimina nostra magis tristes poscentia poenas lerc decet, quando ancipiti discrimine rerum Luminibus tanti Germania principis orba Nescio quid misera iratis expectat ab astris Ille quidem ingenio et caris virtutibus heros Improba pacificis Molimina reppulit armis, illius imperio gaudens pater ipse isurgis ibat, et aurata fundebat flumen ab urna: Nec min