# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0044 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0044?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philologie, Sprachwissenschaften LH 5, 4, 3 # Folio 22v, page id 00068745:0044 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068745&page=44 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068745/jpgs/default/00000044.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine # Lines: 33 recognised, mean confidence 0.99 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Inferior nulligenius spiravit Olympum Arcanusque vigor divinae imitamina mentis Purius haud unquam ostendit mortalibus aegris Nec vero Alphonsus tantum scivisse videtur, sidereos quanquam tabulis comprenderit orbes. Nec Fridericus honos aquilae, si lumina spectes Ingenii, qui venatus praecepta decori Scripserat ipse manu; nec Nex Almansor iberi Maurus agri, Hispani quem nunc quoque carmine tollunt ille licet patrii linguam ditaverit oris collectisque sophis Arabum, transfuderit artes Graecia docta tuas: noster majora tenebat ipse licet scriptis non ostentaverit artem. Et nos historias stulti miramur, et omne quodcunque ex oculis semotum lumina fallit ingrati hervas soliti contemnere vivos guos inter, si quis veterum sperabit honores Noster erit Princeps, dignus quem secula poscant omnia si posset virtus aequarier annis. At pater omnipotens haud frustra munera tanto Contulit ista viro: ruituri opponere secli func decuit vitiis patriae in discrimine versae. Cum scissi studiis animi in diversa vocarent Pars pascenda malis, veteris pars conscia damni Et nova semiustae metuens incendia matri. Ille velut pelagi rupes immota resistit Tela parans, sed queis posset retinere quietem Tandem ubi cedendum est, stellis urgentibus on Et semel infausti sonverunt classica belli Nit cunctatus opem propriis sibi quaerit in armis certus adesse Deum, quoties depellimus hostem Marte pio, et cires pariter sociosque tuemum Non ex