# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0121 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0121?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philologie, Sprachwissenschaften LH 5, 4, 3 # Folio 61r, page id 00068745:0121 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 62v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068745&page=121 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068745/jpgs/default/00000121.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 87 lines, status machine # Lines: 87 recognised, mean confidence 0.84 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ant den Tod Mhevenot, Sccredoces a belcsson empore in exiguo mini tres periistis amici Queis ego vix sperem substituisse pares Cura suit diversa vinis plac ebat Dissimilis dotrina viris, adversa duobus seus Deum Relligio at cunctis indemerata fides cultus piseas erat Par scujus virlutis erat virtulis erat, sublimia sensa– glavia est janchat habent illi non satis abis ht Meus pretium veris ponere docta bonis. umqu aetas matura polo mentissima terris Gloria. satque ils eu patavos sed vocque satis non satis brbis habet a docent operum quanto majora ralevant licerent cripesis 5 finc quoque perpetui causa doloris ereht re mihi ad extinctos mea venit Epistola binos Promissa extremum ullimus ut mitsat scribat seriatas postremum mittere postremumque suam mittere fata deperdita quam sapimus serabona post amicta est vetant neqant cura Ntnutu da quutqe pro poenam unum poenituisse licet super n quanta Lrogaturum L me haec quanta eor talis poterat me Triga docere L orunt, quaeset pats illa in nunc sed poperes aetertos ad licet unt globos erris Turba viros de terris posse deesse neget Nec deerunt is neget esse aliquo non inferiora daturt Aut majora esiam; non tamen ista dabunt. cinter est Primus se notis A ENO (IVS intulit astris Et mistus superis in sua jura venit. ei adventum gratat pulchra lene Obvia graratur venienti prenia selene primus amor inveri nunc quoque cura senis sed neque sivalem felix Hevelius odit diva in amatores sufficit una quos sitnt noti unt e ee rapidi luncta tulere totu inscia Nec terris reparare utum es quanquam imoidatales seclis habent ) at hae granior Cloriato satque illi non satis haben orbi, habet Cloria gernetui causa dacoris erit nq Ah. d Maltivagus, constan tamen coelestibus ardor Durat dint et in parte est interes ille tamensua l an Quanquam. parie duc fe anto mapro rat teribet Cui tot pervigiles noctis sicraverat horas et miram absentis nne effigiem scalperat luxerat