# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0301 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0301?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philologie, Sprachwissenschaften LH 5, 4, 3 # Folio 141r, page id 00068745:0301 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068745&page=301 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068745/jpgs/default/00000301.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 1705. (Aut. 1. Roves Sophic chere de ternum Regina novi decos inclyta Regni Orbis amor serae posteritatis cui forma quae simul et coelesti lumine Mentis ono Humanum licait vincere pene genus fic SorHE CA AOLOTA LTCEF licet locusp necondat Corporis exuoias, posse cacere negal iste rece nabiuga dedit vitam dut Hanovera Caltum Ingentisque animi caliuen uterque parens taudem n sapiens dextram mul et FIDEA)CE coronam quae simul est deli munus opusque luum strima)ua Gentis qua prussia libera nuper emplet ad arctorum sceptra, qualerna potam Maviem, sopH, E tulit ad Uibi mpaxima restat 13 cup conatnitur, fatis non patet illa novis. jua qui ista quidem regna in cunctos retiva tenebat m faiouum virtus possidet ejus eral eac ba ae lusit in istsis a u vitaret dbu ite ui ca cestis dioss gitate intheamesvenus dioria feoto terris rarsu hominum curas sustulit alta caput rerum harmogiam ae fontem quaesivit: at illi est interdicta solo nunc dala janophie Hic squalor superest Anctu argumentumue doloris p perpetui tantum vix habuisse borum Sed solatur amor: per Natum viva percuret Judice quae nunquam debuit orbe nori potuit qua licut radios majestatemque repressit, debuit invita sed onitate col Et samen cand potets verins olta coli toutz 108 e pelerve