# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0330 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0330?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philologie, Sprachwissenschaften LH 5, 4, 3 # Folio 155v, page id 00068745:0330 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 154r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068745&page=330 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068745/jpgs/default/00000330.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Non absolutus recidet in vanum labor n ut sisyphi revolutus in barathrum lapis. nNox una vertet annis acta ter decem, Fatalis hora reddet ubi terras mari. instate paulum, mox brevem constantiam Finis coronat. Testor aternum patrem Hominum Deumque, si marum remittitis, Consilia prava recident in vestrum caput. ninax tridentem jamque Neptunus quatit Celtavit olim patriae Grajos amor Romana gravitas dedit ex empla gentibus, Victoriam esse, cedere haud unquam malis. Ratio salutem publico innectit bono. Moxtempus aderit, ut sacri vates canunt, Europa quando jam prope accipiet jugum, Virtus Britanna juncta ni Batavae vet et Herous actis provocans veteres novis. Ubi perseverant, hostis in leges venit; nsin vim relaxent, omnia in praeceps dabunt. Age ergo civis: arduam ne desere Viam salutis, taud procul fastigio; Longique nisus perde ne fructum semel. vis nuper ardor pectus animabat tuum 2 nlluam pulchra verba, qui regunt aulam, dabent. tum se negabant cedere anterioribus non prosequendo publici corpti gradu. Cur tanta nunc promissa tam subito cadunt, aUlnius anni nil retorquentis mojar vin aucta spes est; prosper aspirat Deus si nos moremur. Hostis in nobis latet, Furorque savit intus ex ima styge. Ergo experiemur, et petamus coelitus Mentem serenam, maximum munus Deum. Est ipsa Vritus visa per senem loqui, Nebulisque pulsis sanitas animis redit. Ni furia rursus artibus turbet novis. sordo qresica