# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0344 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068745:0344?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philologie, Sprachwissenschaften LH 5, 4, 3 # Folio 159cv, page id 00068745:0344 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068745&page=344 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068745/jpgs/default/00000344.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine # Lines: 64 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Furiale monstrum. Fluctuant animirieum, Ve dubia ventos inter oppostos cupens Tgnorat unda, quem ferat dominum maris. Orator ccce moribus lanctis gravis Meritisque lurgens, talibus cootum ciet: EA in propinquo meta, mox securitas ilerpetua praesto est, ee rocat Spon(orDeuS. on absolutus recidet in vanum labor, VeSirphi rerolutus in barathrum lapis. lox una vertet annis acta ter decem, Fatalishora reddet ubiterras mari. ilnstate paulum, moxbrevem constantiam ntinis coronat. Tector aeternum Patrem llominum Dcunique, Simanum remittitis, Consilia prava recident in vestrum caput, Minax tridentem jamque eptunus quatit, Celebrarit olim patriae Grajos amor: nRomona graritas dedit exempla sentibus, Victoriam esse, cederehaud unquam malis, vlatio Talutem publico innectit bono. MOx tempus aderit, ut lacri vates canunt, Furopa quando. jam prope accipiet jusum, Virtus Britanna junctani Batarae vetet, otlerons actis prorocans veteres novis. bi persererant, hostis in legesrenit; din rim relaxent, omnia in praeceps dabunt. asC ergo ciris: arduam ne delere Viam salutis, haud procut fastigio; lonsique nilus perdene fructum Cemel. Duis nuper ardor pectus animabat tuum. Duum pulchra verba, qui rexunt aulam, dabant) Cum EABD mBaACIo DF AIEICLL LEHLOLVLKINNELAI IA CAVSA PVBLIOAE SALVTIS. LRO SAOHIL ESI, NEMNEM LASSLL LABOR. Entemmaritimam Vahalis _ HoCae accolam Duondam Fuisse rara quam turris probat Extans ab undis, quando deprellajacent,) Rggeribus amplis Expe luctatam ferunt Contra Furorem Ruminum, venti, maris. Ouam crebra ciri, crebra nox eAt ructica Vigilata, ne Foramen aperirent aquae, Lateque latos verteret Arages agros. Ouam multa lapidum, ligni de arsillae Aruos Adrecta venit viribus magnis equum, Tumulanda in undis nec locus sumtu racati Tristis colonus sustineri longius Impensa Fructu polle redituro negat: Partes iniquas alius injunsi dolet, Commune Cudio nec pari pelti malum. Relonant querela, rixque praeclarus Comee Rectorque sentis precibus ex rationibus Suctentat animos, dum Calutis admonet, Nec ipse noctu vel diu parcit sibi. Tandem labore Fractus e cura prari Victor periclis tunc triumphatis jacet. Aliquam diu memoria adhuc recens viri Accendit animos, populus ee luperttites Auditministros, auret sccli genus. 2 Sceperum