# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068753:0020 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068753:0020?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Numismatik LH 10 # Folio 10v, page id 00068753:0020 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068753&page=20 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068753/jpgs/default/00000020.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 98 lines, status machine # Lines: 98 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quas non tantum coram spectandi notandique diligentia emementas sed et acerrimi ingenii vi et ditissimae e publice usui parabat. Sed et ari non autem is nummis tantum sed et inscriptionibus ut veterum autoritas summa est et et et utrius auxilii major esset usus, aliquando amico certamine inter se contondebant insiges viri insignes et nostro tempore principes in utroque genere rum ex eechiet. Spanhemius qua enoridus Gudins, quoan a foe prussiae cpegationeter rem lo di melioninus dliteris meretur dobit librum mptalitatem ostantia Numismatum seperit, quo spanremirs sibi m ha doctrina quod nunc inviris tanto pese pposium i p. senami inscripsioenibus eat imn per si dnessumui pidimo . Major est immismatum multitudo et durpbolitas, contra Inscriptionum una plus multis nummis habet, cum integra in iis vetera, foedera, et Chronicos icac lanones parte canones perscriptos extare, constet n tamen Utrumque tamen genus e scripturae et Codicum utilitas vincitur quibus integuae scie artium praecepta contonta contineriq utilitate quibus plenus us Historiarum annale aegre congmentaro auli eri possunt pt ne suffictentia et Iana et Hisloriarum volumena propagantur neque corpori componendo suffe tura contine Cndicum editmis versure diplomatica e lomatica quo entt pemarum seutes dotiona ese it etolonius antiquissima aberriit Ata Pacerticam aosstois at ox quioqu quisque veterum ee scriptorum exemplaribus prodierit, emendatusque sit vel recenteri Hen Henschenius ac apebrochius; potissimum o editorum auctus exponi. sunt enim quae paucis, lodicibus sunt quae non nisi uni debentur. Certe seculo XI mo confictas non esse qui habentur non esse plensque veteres; tam innumeris quidem argumentis roinci potest operae neque earres nostrae hic est disputationis, non indignum tamen Remoratu puto in Angusta Bibliotheca Guelfebustana extare n magnam numerum (odicum ex transtatorum ex quos ex a Coenovii veissenburgensis Abbate Eeodemue Episcopo spirensi redemtos, johannes philippus Moguntimus elector doctrina ab ptaribu aut est auctus emandutusve et sapientia in signis donaverat, Heurico pitro Blumio Hanoveralemg Consiliario Cet primum primum suo intimo deinde saesare e Appellationum Tribunat temporibus saroliagitrum, et ne dubites extat in uno Catalogus Bibtoipse antiquus Monaterii sertatus tempore Bibliotecae Monasterii addito nomine Abbatis velsebutum fuere transpatio. In quit ut q quorum asserta antiquisite de qua oubis p isi citaat filimt et ali multi extra per ipsos extra 1g qua onbitar porsus ped non est quod ei rei nuncm mmoremur Equidem verum semper vero consenct pauculas tamen difficultase aliquando exertore monptariorum aut sculstorum natas consantoritate fot Codicum fidei nemo prudens praetuterit, itaque vel dubitare oppugnare deiis quae magno consensu ex fastis et Ammiano, et Hieron mo et Arabrosio, et Hieronymo, Matuellino somite idacio, constitutionum imperatori prospero, tosimo socrale, soromeno, Theodereto, isoque ipsis que lodicibus dc Teodosiano et Instinianeo, eruuntur rescio anserio cadeo in quen quam possit. Sed non est hoc loco ut gores irores sed movumque puincipem creare aut veterem movere loco, nescio an cadere serio, in quenquam possit. Nec vero ad correctionem ut lapsum confugere necesse est, cum interpretatio suficiat sit in promtu, qua receptus sabilitae dudum sit in promtu, quae Historiae receptae porsus consentit. ad duissimus Dux Antonius A Aasi Ulircus Arigustae suae Biotiohelas elsibus tanc quaesivit. i plerique scripti sunt ci Ludanis; hii temaca, et ne dubites bi id ipsi, bona ex parte recensentur, quos habenus qui praestet dubitationibus occurrere doclissimi viri aliquot numismatum primumi autem Edsi possruma eju in Rumantiquas inscriptius nes i n inscripticu post multa in Republicagrege beneresta nuncqua pari dochirae et desferitatis aude nuper in Gallitanuper nunc apud Regem magnae Britaure uoo no eist coniseterismet emonis magna elur privant camplisima spatia comprehendi