# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068755:0004 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068755:0004?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 1, 2 # Folio 2v, page id 00068755:0004 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068755&page=4 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068755/jpgs/default/00000004.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 115 lines, status machine # Lines: 115 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. exlibris Tabulrum Duae ex narratiunculis modie antiquiladis haben non magis certa sunt quam rotunda Arturi Tabula, aut Mertini miracula sertini Cee Gabmatae quaenam ex Celtis Fennis, surmatis et curci, an quatuor magnis septentrionis gentibus, Celtis Fennis, sarmatis, Turcis antiquior sit, difficile dictu est. et possunt aequaevae esse quae de odino Asammnescui quorum habent septer Bormles trinnales, parmu certa sunt sane si credimus Anglo saxonum ristoriae longe ultque set onsoteaalem antiquitat autoritate vingentii Quidam odia vel Wodam per septentrionem potens revera saxonum princeps, et stirpis alquae tantem (Anglosaronicae antiquissitue Ex Aramais a autor fait quorum nobiissima pars pebraei (quibus orbis cultum id est cisthalibus unius Dei crtum restitatum debet) caeferas gentes ortas constans fa est, qui scriptura vednatis secra favet opinio Circalura quagdam Vocum origines a doctissimo Hikkesio disentire cogor, ut solet in argumento otnseaticorum nova appellatio est, et exerror orta. Hausae Tentonicae vetus ppellatio est ex ertum aliquid pronuntiarem difficile, ditam quoo documentis. tausa autem foedus vel societatem. getata vassas, guassoi quesina (ge sind, pesse eu vir insignisiduardus Bernardus maluerit esse cantes vasallos, gesert, comites ministros esse viodubito postit et dervare quam contrat An-sec stelde facientium al tanquam ad Atoalu qui quod de plarimis artibus A Maeso. siquae vor lorum minorem signitic t torveroinis et manchambstentem qitergeaou ieetens tomo erat ut omnes ari (cu sententrione quid enim vel oratanublsrois aertius quam cothos Tentonici generis fuisse potuerit (quad Gothicntu idem etclatonum est quod in hodiernarum linquarum poenatibus observat vir doctissunus rationem longitudinis brevitatitique syllabarum Ibro cextare aute ecula octo Runit irs dqua probabit non haberi, defermani in Anglis, Gallis italis magis quam in et simpiles populos) Germanis locum habet. Germanos ut hodre Americanis vulgo literas ignorasse puto, tempore Taciti, idue ab ipso significatum vulgo pro Hanse. stadequod hode vulgus non intelligit Non vileacur non Ulticas versioni atoriunt eatiganim stentonieu nec video cur Germanos ex sarmatis ita alode liberum significare posset, febdali beneficio praedium, feodati oppositum, est enim saepe enim a vel an Cohn privativum est e mar se to sare leodes ut obnoxi constatuidemessequod donoxies, nec verum erae coonuode sigetua ll retum Thepcis vulgo inquam facile enim credideuum praceres et mercalores Aequo pt bartn idulus entio resdomira suatisarum aliquid Lattui Paulatim literis A usos ex graecarumlatia amumgnecarum geriar ductu coriaptis, quae deire peulitiui et a plebe receptae. ssic funas nec latis seve apoi ex et Runas in se septentrionem venisse arbitior, sero satis multum enim absunt a vulu Hh ta mona neque eum neque ex R puicis trohumenti dixletiam ostendetur libros dentis probes jactatam vulgo antiquitatemocto secuma t uasetoncompot cognocuina putoserius recepta apud Boreales quam apad es inseptentrione amilias non ita quasdams moliam patabam dudum adhuc cognominibus canuisse accepi quae de dnote no solis baptis matronsominiosusust Anglos et amulim i it sunt san nescio quorum duce habent septentri otales, parum firma um puto di Niam autiquis termante e eere fere simera spl iglosasionum c den vet odam is san princeresat per septentidonem potens revera suxonum prince psetstiis Regiae Ancto saxo nica autor suit Clongentique sipcentio lem antiqudat penentit uulobitate trobuta vincente et vie cornotitos aegre recriticen exeent spglosanon nos