# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068760:0034 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068760:0034?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 1, 7 # Folio 17v, page id 00068760:0034 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 18r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068760&page=34 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068760/jpgs/default/00000034.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine # Lines: 89 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Haec sane papam morere polerant, sed secula sunt quae offensione pravalerent 7 Martii parisinus propossuit, de tribus adhac cogitandum videri conversone hareticori defirmatione rei morales quam recetiores discrplina in recentionbus quibusdam scupsonte lonomvra degenerasset, tum senique subordina regularium subordinatione Remensis ahritate caput comissionis de regularum causam, Mecdensis alterius quae morale dactieum tueresu sed 17 ejusde mensis die alterins commissionis acdita relatio est, quae ad pontificem maximum magis perfinebat Anno bb propositiones sorbonae re oblato saeranta Caun (63 rego oblatae) in examen missae fueratit Episcopus tomacensis commisaonis caput erat, Mesdensus Macloviensis Lavaurensis Calalanensis, fletanas adjuncti Lcse iforum dicta sententia declarationem conventus probabit quae sequentes propositiones continebat. 1Nec Regi nec Exclesiae in temporalia regum directam esse vel indirectam autoritatem, nec det Reges deponi posse, nec subditos a pra– mento fidelitatis absolvi quancunque ob causam 2. loncilium Generale supra papam esse, ex doctiina sissionibus quarta et quiala constantiensis concilii contines quaes conventus praesens judicat omnem efficaciam et Ecclesiae approbationem habus va jecta eorum sententia, qui non nisi tempore schismalis locum habere putant de Exercitium, apalis potentiae, canonibus circumscrbi nec quaquam in Ecclescae allicanae libertates posse 4. papae in fidei causis primariam praecipuam Epistola esse autoritatem sed decisiones eju extra Ecclesia consensum certas non esse lia, cui declerationis exemplum adderetu simil rege petitum sheologio et sanonici d suris doctores et professores idem docere juberentur, et communitates seculares et regalares contrarum docere velarentur ie eleri declarationem moersitalibus admittereto Reu Edicta deinde Conventus nomine scrbitur Eucu quando ex antiquissima regni sententin esset fitmavit, pesitaque praestibit. additumque ut nemo vod docendum nisi apud facultatis Ttheolagicae graphiarium declarationi sub scupsisset; neque antea junctionem ocendi in collergiis ant domibus quibus punque secularibus aut regularibus exirceresosse. Ubi multa esseut professoris uni quolannis coms imponendum, ut hancdostrinam doceat, ubi non hisi unus sit professor; ei trienmo quovis hanc doctimam repetendum. Neque Baccaaure icentiam aut licentialo doctoratum concedendum, nisi hranc sententiam aliquathesi 24 Aputis jerimus praeses ad Conventum universalis parisinae iccessit aliquot Consiliariis et Generat, regis procuratore somitatus; qui nullum puncipesante X seculum illaesam stetisse; primum Gregorium Vi impelatoribus officii sum sublice defendisset simites fransgressum, huncatios secutas inter odia efficopst latta putisat ere ausum pisi tenio nter alia dixit, iMao extincto, quod Reginae viduae regensi dixi qui 1610 in sepatu praesidebat dmtminisse. Neminem audacia Bellarminisententias ut gamnato ejus libro in senatu, Apologiam sardinalis ad Regmam nusm non nisi pravis utoribus et exemplis inti. Appellationes a papa ad loncitrum universatis sententias et censuras aoduzaGersonis liber facultatis parisinoi, quia libro Cajelani sardiralis a Ludovico ic misso respondetur, denique sententiam constantiensis et Basilecusis concilii voum Mllud Martinus V. ipse probavit in hoc loco extra conteoversiam ponere. His Haec lumina ex universitate in cleramderivari. Unversibl a Cauld M. sandatam ut procia populom literorum caltu mansoesceret magis; exinde dodtissimos viros huc confluxisse, sepe Reges et mios u Galio, et alios Entosae princisles tunc consilia petisse. Magnar unversitatis in tollendo magnoschismate partes fuisse, ipsa sanctionem pragmeticam non minima ex parte constantiae loctoris deberi quem universitas Carotu VI inferat ut causam Bosilcensis soncilim contin hugensum W. tueretur inde tr ecta est dedaratio et Edi Cleux Edictum regis declaratio (leu secipiendo Edicto. jussa denique omnia inseri Ghacsematis universatis egit et imperalo spopondit. decielum sanae latine gutia siinde E Maji dic ide primus poses eodem in sorbona accessit dexe Fllate fundatam sub Procurater Aegius xit. non nrum si potentes colantur, d praetaet Theologicae conventus ingssus et difficile solis virtutibus ostinere reverentiam et tribunaleorigere, ad Facultatis decus esseuo ided Focultatis idei et inoratis rei puritatem aequelulatur; ex ipsis summa Ecclesiae lumina prodire hanc ipsam lleri declarationem dogma facultatis fiesequ es un opus esse facullatis net aliud quam articulos continere anno 1666 regi oblatos exsorbona. Fundamenta sam annd 1626 jacta cum sanctarelli perniciosa doctiua proscriberetur, qui depom posse neptu judicaret: eoque tempore sapiem et schisma ae aut facere aut, atere posse con Gregorius VI. inventor novitalis fulcit suppositio euem posse quem papa aut haeresicum aut alia ter adrectum talin sedem sanctum in odum adducere (iclementis sententia, poemitentia quam Theodosu peetas spante recepit, ab Ambrosio, falsa peisiones princisum impedire eta, Epistola Gregirii ma qua non aliud quam imprecationem continet in usurpatores bonorum ad pros usus destinatorm; infesta et excommunicatione tradii et autoritia vitae (hrysjostonu pene incredibili responso zachariae ad improbam consultationem regi suo rebellantum Francorm Bervardi autoritate abusi, qui alicubis, papae utramus potestate concedere aut saltem suscubendi principes jus dare visus Bouffacius aute Va. sententia magno scilicet argumento quidom pentiabem potestatem supremam declausset incliatestes ponificiborum usurpationum non approbatores cem fuere quartum baterareu pogit quod unam universi principum de