# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068760:0035 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068760:0035?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 1, 7 # Folio 18r, page id 00068760:0035 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 17v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068760&page=35 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068760/jpgs/default/00000035.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 88 lines, status machine # Lines: 88 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. terso lanone puncipum nominatione obsinuit, quorum mentigne expressa intalibus opus esse spsi itali canonistae contendunt innocentum 1I. qui illic plaesioiba Epistola ad perilippum Angustum Regumt indepenti juri favisse. Iuciamus alium concibum mato paparum exemplo et pylo principibus ex corgmuricatione minas qui deliberationes tentarent , an usurpata hominibus autoritus. immotam Evanusi autoritatem convellet, ocum fuistus reguum sum a regno priacipum discrevit quod Concdireu puloritatem attinet, constare piritums. non sanitum in petium fuisse effusum id jam Hfricanis patres monuisse. Idem ipsos observasse ponlifices qui obtranere oncitra ab imperatores, aut diviso imperio pracura convocavere. Adde quod hanc sedem non fuisse erroram immunem constet; sanc difficulletes, quae convocationem concilionm Generatium hodie moruntur effecere, ut alia ratione consult sole at veritati, sed non decieta tamen sontifica non nisi a receptione Eclesiae alcipere complementum formitatis. Prestea lecta sunt quae supra, et pssa referri in Acta, decanus respondit et osedientiam mariis actis obedi– et Maii iidem scholam utriusque juris ingressi sunt. Ibiendem similia dicta actaque. procurator Rerius inter caetera notavit cui principes se a papis insignes defendunt Ecclesiam ipsam aliquando valnerasse. Citat esiam quae 1V. Cardinales et quinque inse innocentius i se credidit a Generali extiam promisit concilio posse deponi. Et in Gregorii X testamento sincera est infallibilitatis abdicatio vi Ecclesiassci sacramento adaecti paulo IlI. suasere Cum et diurnus liber de antiqua previariu errasse, aliquos in ea sede dimcant. sec vinola est consultatio praelatorum et doctorum Gallia contra Bomfocium papam per Dippum valesium ex contra papae iotannis XxI1 errores persani concilii regulae Indit Judiciis Regnicallici placuore, antequam in Constantiensi ee Basileens conslabitientu postea clerus protestationes ad Laur Johannem Baptistamq auram Nantiaturae Anditore misit contra Brevia papae, quibus libertates Ecclesiae violantur, judices primi et medii transsi liuntur, in Reguo judicanda Romae seciduntur. Actum bni signatin 6 maji 1682. Deniue rex ad omnes suui regui Episstos circularea spistolam scrissit ut cogitarent de conver sibne Reformatorum, et cum regiis per provincias commissaris eade re conferrent; certi opis suae. Ita tamen ut non virsed rationibus ageretur, neque aliquid contra Edictaet decla- duo nummi in fronte. Minitiae Tirocinium, intra nobiles educati. munificea Veluence v((Torne VII Alius: HElarituti publicae aperta regia infra Comitus rationes fieret, quibus tolerantur Talonii dAdvoculi regii sententia regpalia circa postutatum Episcoporum tia pr: M. DC. LXXX I1. et pragnificentia principis. M. DC. IXXXII. prime fomilia reges Episcopos nominabant, praestito fidelitatis sacramento, regalia mana regis accipere dicebatur. Sub altera sumilia Electiones jaa vileba t rex tamen ae ncto Episcopo deconoruum mibelant, et alectionem per commissarium regebant quod si ab non apparet an tunc facta quae nunc Rregalia esse censentur, obsemrisat temporm iputandum est. sub ebia stripis resibus dubitari de re non pe jem anno (137 Ludovia crassus, et ludovicus sunior ejus filius vecuv quod nunc agitur vocant consvetudinem anti Nam landabilem approbatam Etio aliquando contendebatur regen Honedem esse Hihil gefert regibus competat sure tnitionis et Enstodiae, am edulum, an ex lene fendi: Cum eminentius altus ord contireat qua opu est cmmam principis potesentem in res temporales. Qui Ilag Cuquibusdom negare c. generali constituioe a Lugdumensi concilio fuisse probatum aque Rege Rerum Episcopi mobilias perlinet, qui ibi nominatus nonest. Consitum tantum ofuit impedire ne alii principes ue Rers Frunciae uterentur Adde quod e finctibus loquituor capitutum non se collatione nullam est. Atque dedliventium num cum duces sgritanniae et Aquilaniae haec omnia continentur, deneficiorum porro de retemporali jus concilio pronuntrandi comptes Tolosae et Flaudria, pra regia usur parent et cum Episcopis et sapitulis contenderent est receptum, quod justos linutes ineare non servant persaepe victi sunt, hinc illis locis suspensio regii juris, quae detrimento regi esse non potest regium jus 1 se 2 Et aliquando cones Flandriae fassus est regaleam in Tarnacensi Episcopati ad spectare. Peunitis Coronae partibus cerdere hae lilese et sipiscoporum etim titul principes independentes ferebuat. Porro Episcopo oliculibere ufcrebunt resigna- neignorabantur, itaque ones in favorem, prorventiones romana curiae, permulationes dicx liberrime ut Episcopus conferebat. Itaque nec rex per papam praeveniri vel resignatio vel permutatio apud suriam instituti in detrimentum regiijunspotes cessant contra rerem indulta, et nominationes graduatorum et mandata, et quicquid erius etam factum, ut lapituta nominarent, quae olim non nisi consicum Estiscopi erant, hinc cum vacalsedes visum omne ad regem pertinere, etum ne jngi ordinariis impositum est sero quas Episcopus Capituto deinde concessit, qua ille re non poterat detrahere jum regis; nisi ubi capitata s pars magna juris regatis fractum in successores pscopi translatione abolita est, et nunc parsmigna ejus quid restaet invenditur nova postulatione Epuscoptorum declarioes anni 1673 et 75 non auxisse sed iumisse ju regis, satius haec docere possunt antiquitatem juus sum peratr ex aequo definienda relinqui id agunt ut nominadem regis imprae sentadem convertanto si obtinet ad huc una alteraque vice obtinet, regalia nulla erit. Rex non nisi dignit nominare sumnisset 2 Facile insignis aliquis vir res iculus hab ebitur calumm i qum pore asi a i auim rema at qu e t su . taliac ebet sed cur hoc aliorum ud