# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068762:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068762:0001?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 1, 9 # Folio 1r, page id 00068762:0001 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068762&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068762/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine # Lines: 74 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Relatio de Libro novo cui titulus est: l’Esprit de la France et les Maximes de Louys XIV découvertes à toute l’Europe; publié 1688. Hoc est. Spiritus Gallicanus, et Axiomata Ludovici XIV. Europae detecta Quae a privatis negotiorum expertibus de Repubsica scribuntur Deicemusum habere possunt; unum ut discamu it exmantur; da d oportunti colutis, tertiumut ssa es ut a alata am n e fabtice lesr quid vulgus homenum sentict, nam juger e vele commov saere es imsolitor valde ritateum Libellus iste ingenium autoris, et ardentem contra Gallos afsectum satis loquitur. Nec interminatum, si vendere auderent. Eloquentia est mediocris, nec satis factura delicatis auribus, formulae interdum rus et stivam dlentes neque aptae tanto argumento. ubi inprimis decorum servari oportet. Ut taceam multa aliena videri a veritate, et praeterea principibus qualibuscunque debitam reverentiam parum observari. Sutis etiam apparet, autorem ex eorum esse numero qui se Reformatos vocant, unde in Patres societatis jesu acerrime passim invehitur, et ineptas calumnias ex vulgi suorum more in eos congerit. Dassim etiam apparet semidoctum esse, et Historias non satis distincte nosse neque ex fontibus causisse, de publicis etiam negotiis magis expostularibus sermonibus et sententiis, quam interiore rerum notitia judicate Interea multa aspergit recta, et ingeniosa, et consideratione non irdigna etlaudanda, si majori moderatione et prudentia suissent scripta Nam indecorum istudet audax scribendi genus apud peritas fidem et autoritatem autri demit Composuit autem ista ante obitum alectorum Coloniensis et Brandenburgici, adeque multo magis ante natum Principem Walliae, quibus nunc rerum facies non parum immutatur. Narrat Ludovicum XIV Galliae Regem duobus dentibus armatum in lucem fuisse editum, et nutricum sayguinem pro atem sunum esse usurpa Hugonis Grotii. Perioria ipsi et condentatem imputat Esse vulpem tectam pelle Leomina quae magis terreat, quam timeni mereatur. Et Regem et Regnum debilitata esse ait atque a fundamento laborare mordaciore, quam deceat, joco) apparet enalludere ad morbum nuperum ur Regis, et ad Gallicam Hocem fondement, quae partem significat qua sedemus. Hujusmodi alia habet, rusticum quiddam spirantia, quae modestiae causa referre supersedeo societatem e jacit. Sunt enim pleraue crassissimae ineptiae. (Aliqua tantum narrabo, risum potius quam iram meritura. Somniat scilicet jesuitas omnia in aulis posse et ad se trahere praesertim in imperiali, et potentioribus sese applicare, et ut olim Hispanis, ita nunc Gallis favere. itaque jesuitarum artificio, literas olim a Caesare ad Montecucullum exercitus ducemdatas, ut cum Brandeburgico in Furenium West phaliae incubantem pugnaret, ita fuisse corruptas atque mutatas, ut contrarium dicerent. Eosde Si Diis placet) mandata susio comitidata intercepisse, ne in Belgio agere posset; et Caplerii domesticum proditionis manifestum servasse, ne ipsi proderentur. Quae quidem calumniosa esse nemo non videt. Qualis etiam est narratio ejus ridicula, de sigismundo nato Sueciae, Electo potoniae Rege; hunc ait misisse navim in sueciam, cui impositi fuerint 40 jesnitae senatum Regni sueciae repraesentaturi, et regnum omne Regis absentis nomine gubernatum. His Principer Carolum Regis patruum cum 25 navibus quasi honoris causa obviam processisse, sed propius advenientes circum dedisse, et pro salutatione tormentorum globis ita excepise, ut navi rimas agente quadraginta illi Patres conscripti in fundum maris descenderint, psimum illic senatur habituri. Spectatum admissi risum teneatis amici. Quisquis rerum peritus est, statim videt nihil esse nugacius hoc figmento, neque tale genus senatus Regni ex jesuitis compositi vel Reus vel jesuitis in mentem venire posuisse. Et tamen hujusmodi fabula, quales etiam mendacissimus ille Titus Oates in Anylia disseminaverat, apud vulgus protestantium cum plansu leguntur Manifesta sunt peccata autoris in Historiam, ut cum ait capto ad Licinum F rancisco 1. Gallia Rege, papam Anylum venetos et ducem Florentinum contrus Carolum V foedus inisse. Sed nullus tunc erat inrerum natura dux Florentiae, quem postea demum creavit Cardlus V. Ignorat etiam quid rei sit jus Regaliae, de quo inter Papam et Regem Galliae controversia est. Putat enim spectare ad patrimonium Pontificis, et esse jus Papae a Regibus ante multa secula concessum. Cum men seguesat ratu se eiin ae oaerea ui se e etat an d eam que septentrionis Regibus, quam Gallicae pensiones integro decennio prosint Alludens credo ad inter tamen tutu dubito, quin a multis, quibus eadem mens est cum applausu, a Gallis autem cum indignatio dictum nupercum Nor Wegis commercium. Hit sumtus matrimonus principis Georgii cur reet egatur: Et accepimus Plenipotentiarium Ratisbonae agentem gravissima quaeque Bibligotis ortous ualis cum seripta et pebitigse